Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy Witam Cie na Twoim Forum. Tak, to je odroznia od wielu innych. Zapytaj ktoregos z uzytkownikow jak tu jest. Tutaj kazdy sie liczy. Mysle, ze to juz tradycja tego forum - niezwykla atmosfera - ktora tworzycie Wy. I za to Wam dziekuje.
Joined: 13 Jan 2004 Posts: 204 Location: Stare Siedliszcze
Posted: Wed Nov 24, 2004 8:59 pm [W]Uzbierane w cichości
Tak sobie pomyślałam, że założę tamat na własne wiersze... Mam ich trochę, większość tak zwane schizowce po czymyś. Np. ten niżej po książką Laurell Hamilton.
St. Louis
Ach! St. Louis jest takie piękne tego roku!
Przyjacielu zabierz mnie na spacer!
St. Louis jest takie piekne tej nocy!
Kochany obejmij mnie ramieniem,
Gdy promień Księżyca pieści nasze twarze.
St. Louis jest takie piękne w tej godzinie!
Gdy jesteśmy my dwoje
I nic się nie liczy,
tylko Twój dotyk, Twoje słowa, Twoje pocałunki...
PS. Ten wiersz powyżej, to takie cuś, co wszędzie znaleźć można, ale uważam, że oddaje moje uczucia na chwilę obecną...
PS2. W sumie te trzy wiersze, które gdzieś tam są w tym dziale, też powinnym się znaleźć pod tym tematem. Myślę, że umieszczę je tu, ale wpierw musiałabym z wrócić się z prośbą do moderatora o wykasowanie tych pojedynczych tematów
Joined: 12 Sep 2004 Posts: 296 Location: Mszana Dolna
Posted: Thu Nov 25, 2004 2:22 pm
Całkiem miło się czyta.
_________________ Nie gardź jednak legendami, dziedzictwem odległych wieków, często bowiem się zdarza, iż stare niańki przechowują w pamięci wiadomości, które niegdyś największym nawet Mędrcom oddały usługi."
Joined: 13 Jan 2004 Posts: 204 Location: Stare Siedliszcze
Posted: Fri Nov 26, 2004 4:57 pm
Dodam jednak te starsze wiersze... A gwoli wyjaśnienia to tak: [Tańczą na wietrze] napisałam dla koleżanki dawno temu, Thilio... to dziwowiersz , chyba, że lubi się samobójcze elfki, a Randir to najmłodszy z tej serii wierszy i chyba najbardziej go lubię ze wszystkich...
* * *
Tańczą na wietrze
wielobarwne motyle.
Wiecznie zielenią się łąki,
pokryte złotem, bielą, srebrem.
Piękny jest tam dzień,
słodko brzmiąca noc,
gdy gwiazdy Elbereth
strąca z nieboskłonu.
Niczym złoto-srebrny deszcz
spływają lśniącymi łzami
po ciemnym aksamicie nieba.
Zza gór otulonych bielą,
wiatr niesie pieśni,
stare, tak znajome,
lecz wciąż przesycone czarem.
Zapomnij się choć na chwilę.
Z deszczem zapytaj szeptem:
Gdzież jest ta ziemia?
Gdzież jest?...
*********
Randir
Chmurne jest niebo
morze szarością nie lśni
cienisty statek pruje fale...
Wiatr! Wiatr stary druh
pieści me zmęczone żagle
tańczy wśród chmur pragnąc odwlec burzę
lecz za późno
Już gdzieś w dali drży niebo
Błyska!
Fale! Fale rosną pianą
zalewając mój pokład
Ratuj nas Najwyższy!
Ocal nasze grzeszne dusze!
Błagamy walcząc ostatkiem sił
czekając na cud
Błagamy padając na kolana
Czym byłem na końcu to pustka...
Wiatr rozgonił gniewne chmury
Promień bladego Księżyca
splótł się namiętnie z roziskrzoną wodą
Pustka!
Randir! Randir! Odszedł
zawodził wicher i tylko toń szeptała czule
Ach! Wędrowcze!
Spoczywaj w pokoju
aż po kres mych dni najdroższy synu
żegnaj...
*********
Thilio Tinuial
Śpiewała nad kurhanami
obleczonymi w zieleń biel i złoto
Tam leżeli
brat jej
ojciec
i ukochany mężczyzna
Śpiewała płacząc
a niebo z nią wraz
W dali drżał
chmurny firmament
Czuła się samotna
pośród Pierworodnych
choć należała do nich
Bo gdy stracisz wszystko
tytuły nic już nie znaczą
Klęknęła przy głazie
Wśród błyskawic
runy skrzyły się srebrem
Tu leżą wojownicy
i książęta elfi
I ona miała się tu znaleźć
Wśród ukochanych
Tam gdzie rządzi Mandos
Ścisnęła w dłoni ostrze
lśniące bladością
Skóra jej ścierpła
pod jego dotykiem
I nim grzmot przeminął
leżała pośród zieleni bieli i złota
skropionych rzęsiście czerwienią
Barwy te rozmyły się
w łzach żałobnego nieba
które do dziś swym smutkiem
zalewa Dolinę Kurhanu
Obmywa znużony brzemieniem
Kamień
na którym ktoś kiedyś wyrył
Tu leżą wojownicy i książęta elfi
A niżej dopisał
A wraz z nimi Thilio
księżniczka Półmrokiem zwana
która straciła wszystko
by zyskać tak wiele
tam gdzie lśni Białe Miasto
Joined: 12 Sep 2004 Posts: 296 Location: Mszana Dolna
Posted: Sat Nov 27, 2004 12:35 pm
Zgadzam się z przedmówczynia i dodam, że najbardziej podobał mi się Thilio Tinuial.
_________________ Nie gardź jednak legendami, dziedzictwem odległych wieków, często bowiem się zdarza, iż stare niańki przechowują w pamięci wiadomości, które niegdyś największym nawet Mędrcom oddały usługi."
Joined: 13 Jan 2004 Posts: 204 Location: Stare Siedliszcze
Posted: Sat Nov 27, 2004 2:56 pm
Pejzaż samotności
Nad pustym łożem
morze gwiazd
Dlaczego?...
Dlaczego nie ma tutaj nas?
Gdzie poszliśmy?
Dokąd uciekliśmy?
Gdzie jestes Ty?
A ja?...
Nad pustym łożem
morze gwiazd
Ach! nie ma mnie tu
i Ciebie brak
Oboje poszliśmy
Każde w inną stronę
bez miłości
Na końcu został
Obraz z naszych snów
Malowany kreską naszych uczuć
Nieskończony, na wpół zapomniany
Stracony bez miłości
Pejzaż naszej samotności
PS. Nie powiem, żebym lubiła ten wiersz, za bardzo przypomina mi jaka ostatnio jest sama i że nikt mnie rozumie... He! Te niektóre rymy są... przez przypadek i taki a nie inny dobór słów...
Joined: 12 Sep 2004 Posts: 296 Location: Mszana Dolna
Posted: Sun Nov 28, 2004 10:15 am
Bardzo ciekawie się to czyta. Taki nieco melancholijny i rozmarzony.
_________________ Nie gardź jednak legendami, dziedzictwem odległych wieków, często bowiem się zdarza, iż stare niańki przechowują w pamięci wiadomości, które niegdyś największym nawet Mędrcom oddały usługi."
You cannot post new topics in this forum You cannot reply to topics in this forum You cannot edit your posts in this forum You cannot delete your posts in this forum You cannot vote in polls in this forum You can attach files in this forum You can download files in this forum
FAQ
Search
Memberlist
Usergroups
Statistics
Register
Log in
Album
![;]](images/smiles/=].gif ";]")
