Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy Witam Cie na Twoim Forum. Tak, to je odroznia od wielu innych. Zapytaj ktoregos z uzytkownikow jak tu jest. Tutaj kazdy sie liczy. Mysle, ze to juz tradycja tego forum - niezwykla atmosfera - ktora tworzycie Wy. I za to Wam dziekuje.
Joined: 21 Feb 2003 Posts: 1256 Location: Beleriand
Posted: Mon Nov 24, 2003 2:26 pm
spojrzałam na Brena i nie zwróciłam zbytnio uwagi na maga.. Chciałam pomóc Berenowi jednak szybko obejrzałam sie n Maga... który podniósł się ledwo stojac na nogach..
Nimrodel: Nie bardzo bacząc na czaszkogłowego, nagle wydało ci się, że ten nie lamentuje w swoim języku tylko mamrocze jakąś formułkę. Nagle rozszerzył gorączkowo żarzące się oczdoły i gwałtownie wychylił prawą rę w twoim kierunku. W ułamku sekndy wzmógł sie porywisty wiatr, jakaś siła brutalnie uderzyła cię w szczękę. Odrzuciło cię do tyłu. W ostatnich momentach poczułaś, jak lądujesz w miękkich gałązkach kolczatych krzewów. I nastała ciemność.
Szybko wsaje na nogi, wyciągam miecz i rozglądam się co mogło przewrócić mojego wybawce. Przykucam przy nim i sprawdzając ręku puls nadal rozglądam się szukając napastnika.
_________________ "Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu"
Beren - poderwałeś się na nogi bez najmniejszego trudu. Puls łowczego był spokojny i stabilny, jakby zapadł w błogi sen. Nie widać było, by odniósł jakiekolwiek rany, prócz tych wcześniejszeych. Jedynie jego twarz była zastraszajaco blada. Tymczasem postać czaszkogłowego zataczała się na ziemi nieopodal, ściskając gorączkowo rekoma lekko jarzący się przedmiot w okolicach czerwonych ogników.
Biegne do czaszkogłowego i próbuje dobić stwora jednym cięciem miecza. Jeśli udaje się to ostrożnie zabieram przedmiot, upewniając się wcześniej że mag nie żyje (o ile to można nazwać życiem)
_________________ "Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu"
Beren - Mag bulogtał z bólu i zataczał się w konwulsjach. Jedno cięcie twego miecza, byś uwolnił go od nękającego cierpienia (przynajmniej tymczasowo) i przy okazji, jego szkaradnego czerepu. Gdy zbliżyłeś się do błyszczącego niebieskim blaskiem przedmiotu, który potoczył się razem z czaszką upiora, ten okazał się srebrnym sztyletem, jeszcze palącym się w "martwym" czole maga. Na szczęście, ciebie nie palił w skórę i po chwili spoczywał już pewnie w twojej dłoni...
Beren - Palvenard leżał nieprzytomny, prawie tuż obok. Poszukiwania elfki także nie zajęły ci zbyt wiele, gdyz ogłuszona, lezała niedaleko w kolczastych krzewach. Gdy podszedłeś do niej z łowczym na plecach, spostrzegłeś w oddali blask rozpalonego przez was ogniska...
Zanosze Palvenarda w pobliże ogniska. Gdy łowczy leży w świetle płomieni wracam po Nimrodel i także zanoszę ją do ogniska. Gdy wszyscy znajdziemy się w jednym miejscu próbuję ich ocucić.
_________________ "Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu"
Beren - elfka przebudziła się po kilku chwilach z bólem głowy i dolegliwościami w plecach, jednak wyglądało na to, że nic jej nie będzie. Za to Palvenard leżał jak kamień. Jego czoło było rozpalone. Widać gorączka wzmogła się na nowo. Po godzinie zmęczenie wygrało z waszą wolą i oboje zapadliście w sen. Jak się później okazało, na szczęście nikt nie zawitał juz do was tej nocy.
Nękały was senne koszmary. Widzieliście porwanego elfa, z którego ludzie w zielonych płaszczach morderczymi torturami próbowali wyciągnąć jak najwięcej informacji. W końcu bezradni, musieli wezmać magów w czarnych kapturach i niewidocznych twarzach. Ci przesondowali waszemu kompanowi mózg. Przerażające sceny wyrwały was objga ze strasznego snu. Słońce kłuło bolesnie w oczy, było kilka chwil po świcie.
Nagle do waszych uszu doszło przeciągłe wycie rogu. Spostrzegliście w oddali kilkanaście wozów i jeszcze raz tyle konnych eskortujących je. Wszyscy, zarówno woźnice jak i woje byli przybrani na zielono. Wtem dwóch z nich niespodziewanie wyprzedziło pochód zdąrzając w waszym kierunku. Zdziwiło was, jak mogli kogokolwiek spostrzec w gęstych krzewach, w których się skryliście. Jednak spostrzegliście, że szczątki rozbitego wozu leżą niedaleko drogi, a niewiele dalej łowczy przy wygasłym ognisku...
Joined: 21 Feb 2003 Posts: 1256 Location: Beleriand
Posted: Tue Dec 16, 2003 6:23 pm
Zrywam się z ziemi i próbuję dobiec dop lezacego Palvenarda. chwytam go za dłonie i chcę zaciganąc w najblizsze krzewy ay moc go ukryc...
Jednak jestem za słaba i wołam Berena by mi pomógł
W ostatniej chwili udało wam się skryć razem z nieprzytomnym łowczym w gęstych, zielonych krzewach. Niewiele casu potem, dwóch znajomków przybranych w zielone płaszcze stanęło przy szczątkach wywróconego wozu. Rozmawiając o czymś w niezrozumiałym da was języku, zaczęli dokładnie oglądac pojazd. Gdy nie znaleźli nic interesującego, każdy rzucił okiem po najbliższej okolicy. Nagle jeden z nich wskazał na kupkę zwęglonego chrustu. Zaczęli znowu o czymś pertraktować, tym razem w nieco większej ciszy i skupieniu. Wtem wojownik, który odnalazł pozostałości ogniska, wskazał na coś w ziemi i zaczął powoli iść, wpatrzony w glebę. Zauważyliście, że kieruje się w stronę krzaków, za którymi sie skrywaliście.
Daje znać Nimrodel, że obcy zbilżają się do nas i ostrożnie ciągnę nieprzytomnego kompana dalej w krzaki. Jeśli jesteśmy dalej to pytam Nimrodel czy coś zrozumiała z tego co mówili.
_________________ "Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu"
Joined: 21 Feb 2003 Posts: 1256 Location: Beleriand
Posted: Thu Dec 18, 2003 2:23 pm
nieruchomo wpatruje sie w człeka. Strach zzerza mnie i bezradnosc..
Patrze na kórtki mieczyk który w ejze chwili mógłby mi pomoic.. chwytam go i na wszelki wypadek przesuwam sie troche w bok..tak aby przynajmniej przez chwile nie mógł mnie zauwazyc.. ten sam pomysł podsuwam Berenowi.
Nie slucham tego o co pyta sie mnei beren. dopiero po chwili i odpoiwadam mu
nie.. chociaz jezyk ten dziwnie znajomy..
Nimrodel - Beren domyślając się co planujesz odwiódł cię od zabujczego planu, pociągając cię w głąb w krzaków. Niewiele czasu potem dwaj zwiadowcy zbliżyli się na bardzo małą odległość do zielonych krzewów. Z oddali spostrzegliście po ich minach, że nie bardzo im się uśmiecha przedzierać przez kolczaste rośliny, mimo prowadzącego tam tropu. Namawiajac się w końcu wyjęli oręż i jeden z nich zaczął krzyczeć w różnych dialektach...
Joined: 21 Feb 2003 Posts: 1256 Location: Beleriand
Posted: Fri Dec 19, 2003 10:50 am
siedzac pod krzewami czuje fale zalewajacego mnie strachu... wiem ze bede musiała albo wysjc albo zginac.. Podnosze się z rekami uniesionyi do góry.. ejdnak nie okazuje strachu..jeszcze nie teraz.. sztylet chowam w rekawie płaszcza..
You cannot post new topics in this forum You cannot reply to topics in this forum You cannot edit your posts in this forum You cannot delete your posts in this forum You cannot vote in polls in this forum You can attach files in this forum You can download files in this forum
FAQ
Search
Memberlist
Usergroups
Statistics
Register
Log in
Album
