 Główna: Władca Pierścieni, Hobbit, Zwiastuny Katalog: Strony fantasy Polecane: Opowieści z Narnii, Wiersze miłosne, NLP |
Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy
Witam Cie na Twoim Forum. Tak, to je odroznia od wielu innych. Zapytaj ktoregos z uzytkownikow jak tu jest. Tutaj kazdy sie liczy. Mysle, ze to juz tradycja tego forum - niezwykla atmosfera - ktora tworzycie Wy. I za to Wam dziekuje.
|
FAQ
Search
Memberlist
Usergroups
Statistics
Register
Log in
Album| Search found 7 matches |
| Author | Message |
|---|---|
 Topic: Film nie pasuje do Ksiazki |
|
| LOTHERIN Replies: 43 Views: 2372 |
 Forum: Tworczosc Tolkiena Posted: Sun Nov 02, 2003 8:12 am Subject: Film nie pasuje do Ksiazki |
| na przyklad jezelibysmy poe\rownali wladce WP film pierwsza czesc do ksiazki to spokojnie zauwazamy ze o wiele wiele mniej uchwycili w filmie. nawet sam rezyser filmy mowil ze te trzy godzinki filmu to za malo w porownaniu do ksiazki - na co wiekszosc widzow rozesmiala sie i powiedziala : trzy godziny to bardzo duzo a moge sie zalozys ze wiekszosc z nich nie czytala ksiazki. nie umiescili np spotkania z TOMEM Bombadilem . ale moim zdaniem to i tak film jest super i jest to wielki wypal . !!! ( jezeli chcecie wiecej filmu ? sa dluzsze filmy o 30 minut na dvd - ja teraz bede go kupywal) - poskladali drobne wyciete kawalki i zlozylo sie 30 minut wiecej zawodowego filmiku. a tak na marginesie to moj ulubiony kawalem to ten jak LEGOLAS w dwoch wiezach jechal na "desce" po murze helmowego jaru !! - heh , PA | |
| Topic: Najmniej lubiana postac |
|
| LOTHERIN Replies: 77 Views: 3823 |
Forum: Tworczosc Tolkiena Posted: Sun Nov 02, 2003 8:04 am Subject: Najmniej lubiana postac |
| hmmmm.. tak naprawde to chyba raczej nie mam postaci ktoralbym najmniej lubil. wszystkie postacie zagraly idealnie , czy dobre czy zle kazda postac przedstawia odmienne charaktery i kazda rasa prezentuje swoje obyczaje , nawyki i tak naprawde wszystkie postacie podobaja mi sie bardzo !! | |
| Topic: [O] COS O ELFACH |
|
| LOTHERIN Replies: 18 Views: 2326 |
Forum: Tworczosc wlasna / Opowiadania Posted: Fri Oct 31, 2003 7:00 pm Subject: [O] COS O ELFACH |
| chcialbym wam przyblizyc troche wiadomosci o elfach , wprost kocham elfy a to za sprawa ich cudownej symbiozy zycia : sa idealni, przyjazni a jednoczesnie walcza meznie do ostatniego elfa, wspaniale wladaja mieczem i sa doskonalymi strzelcami z lukow(oczywiscie ich lokow , ktore sa szczegolne) posiadaja w sobie zarowno moc, niewinnosc, dobroc oraz wladze ktora dobrze wykorzystuja. Dobra KONIEC glopot a teraz cos z historii
POSłUCHAJCIE : Loren??? Gdzie to leży Las Loren to nazwa ogromnej dzikiej puszczy rozciągającej się od środkowej części Gór Szarych aż po Przeskok. Elfy wyróżniają parę "regionów" w swym leśnym królestwie. W samym sercu Loren leży Wieczny Zagajnik. Miejsce to jest bardzo cenione przez Elfy jak, że stąd pochodzi drewno, z którego wyrabiają swoje łuki i strzały. Na zachód od Zagajnika znajduje się Mroczna Polana. To bardzo ponury zakątek lasu. Tutaj wykonuje się egzekucje na złapanych intruzach. Na Polanie odbywają się również zebrania rady magów. Zachodnią granicę lasu stanowi Dzika Ostęp. Jest to obszar przypominający step. Na kamieniach znajdujących się tam są wyryte ostrzeżenia dla wędrowców. Na południu Loren żyją dzikie koni. Ich ujarzmianiem kieruje Equos - jeden z elfickich szlachciców. Athel-Loren Athel-Loren jest to miasto ukryte w Lesie Loren w Bretonii. W lesie tym, co ciekawe, nie widać drogi, więc nie-elfom lub postaciom bez elfiego przewodnika dojść jest bardzo trudno (elfy kierują się głosem serca) Las ten czasami się zmienia i łatwo się w nim zgubić. Chodzą po nim różne zwierzęta (od zajęcy do wilków),. Jeżeli już się dostaniesz do elfiego miasta, znajdziesz tam: fryzjera, który potrafi zrobic dowolną fryzurę (bardzo duży wybór cena - 10 zlotych monet) , bank, pocztę, Gildię Podróżników, oraz gildie Lesnych Elfow. sklep i skup skór (paradoksalnie w ogole nie wykorzystywany) Mowiąc krótko, jest to piekne i ciche miejsce, dom dla wielu przedstawicieli najpiękniejszej z ras. |
|
| Topic: [O] DZIWNA BAŚ? |
|
| LOTHERIN Replies: 1 Views: 686 |
Forum: Tworczosc wlasna / Opowiadania Posted: Fri Oct 31, 2003 6:45 pm Subject: [O] DZIWNA BAŚ? |
| Zamieszczam tą basn tutaj ponieważ chce sie z wami podzielic ta opowieścią
A WIEC ........ "Dziwna Baśń..." Tę legendę echo niesie, wszystkim, którzy kiedyś zasną, i zagubią się w tym lesie, niechaj drogę znajdą jasną... Tak oto się zaczyna ta dziwna Baśń... Na górze stojącej dumnie, pośród innych zaśnieżonych gór, wznosiła się deszczowa elfia kraina zwana Ophidiaonem, w której panowała wspaniała harmonia, głębia uczuć, oraz nieuchwytne i niepowtarzalne piękno. Kraina stworzona wiele milionów lat temu przez Caran - jednego z legendarnych trzyokich elfów, o których od tysięcy lat już nikt nie słyszał. Wiele wieków temu w tej deszczowej krainie żył leśny elf o imieniu Naivelin. Nosił stary, kolorowy płaszcz, zwisający i ciągnący się po ziemi, miał długie, śnieżnobiałe włosy, które faliście opadały w dół. Szafirowe światło, nieograniczone niczym ogromna przestrzeń błękitnego nieba, było poświatą zawsze jaśniejącą z jego oczu, a jego elfie ciało, mieniło się wszystkimi kolorami tęczy i pulsowało przechodząc z jednego w drugi, o nieuchwytnym dla oka, szalonym, zmieniającym się ciągle deseniu, co wywoływało radość u każdej spojrzawszy nań istoty. Dlatego wielu nazywało go tęczowym elfem. Wielki Duch lasów stworzył go właśnie takim, więc cieszył się Naivelin i radował, bowiem w swej istocie był do lasu podobny. Gdy był jeszcze młody, w swoich snach często słyszał: Jeżeli świadom jesteś potęgi swych marzeń i nie pozwolisz by ktokolwiek Ci je zabrał, to wtedy się spełnią. Lecz choćbyś cały świat przemierzył w poszukiwaniu ich spełnienia nie znajdziesz go nigdzie, jeżeli nie nosisz go w sobie. A tęczowy elf słuchał, poznawał i mówił. Mówił do zwierząt, a te siadały u jego stóp zasłuchane. Mówił do kwiatów, a one zakwitały nawet na mrozie. Mówił do elfów, a one kochały, śmiały się i płakały, jak to elfy. A tęczowy elf słuchał, uczył się i obserwował. Potrafił kilka lat spędzić poznając jeden kwiatek na łące, patrzeć jak rośnie, rozwija się, czuć jego roślinny zapach w deszcz, upał, wiosnę i przed letnią burzą, smak rosy na liściach i zapach mgły porannej. A gdy wszystko pojął i poznał całkowicie, stawał się częścią kwiatu. Nie zatrzymywał się jednak, aby je rwać i przechowywać na później, lecz ciągle szedł naprzód, bowiem wzdłuż całej swej drogi miał kwiaty w rozkwicie. Jakby na znak aprobaty niebios dla jego życia, błyszcząca gwiazda świeciła nocą, oblewając dom tęczowego elfa, pięknym szmaragdowym światłem, chociaż nikt nie wiedział co ją tam sprowadza. Tak mijały dni, miesiące, lata... A gdy pewnej nocy szmaragdowa gwiazda zgasła, a reszta gwiazd pogrążona w żałobie na próżno szukała blasku jednej ze swych sióstr, tęczowy elf spojrzał w niebo, w milczeniu wykonał dziwny gest, i ruszył w drogę, opuszczając swoją krainę. Słychać było przytłumione przez chmury, echo wodospadu dalekiego morza, oraz bijącą ulewę przedzierającą się przez ten dziwny świat, a tęczowy elf szedł i szedł, wiele dni i wiele nocy, aż dotarł do tajemniczego lasu. I szedł nadal dziwiąc się coraz bardziej i bardziej z każdym następnym krokiem, ponieważ wszystko do czego się zbliżał, zaczynało jaśnieć tęczowym światłem. Było już ciemno, więc postanowił się przespać by o świcie móc ruszyć dalej. Położył się pod drzewem a wokoło niego zwierzęta też w sen zapadły i słychać było tylko wiatr biegnący gdzieś, bez celu, grający dziwną pieśń na liściach drzew. A w gładkiej toni leśnego jeziora samotny lśnił księżyc. I w tej ciszy przemówił duch drzewa pod którym zasnął tęczowy elf: - Zbudź się, późno już, jeszcze wiele drogi przed Tobą. I nastał świt, a ze świtem przyszła świetlana dusza słońca. I las ponownie przemówił do tęczowego elfa, a wraz z nim, zamieszkujące go zwierzęta. Opowiedzieli mu o młodym smoku który poświęcił całe swoje życie usiłując rozszyfrować znaczenie dziwnej, zupełnie okrągłej, leśnej polany, na środku której od dawna spoczywał tajemniczy biały kamień, o wyglądzie diamentowo czystym, niewinnym i pięknym, który swym blaskiem przewyższał słońce, a księżyc zakrzepłym jego zdawał się być echem. Na kamieniu spoczywał napis "SAULIRION", jakby wyżłobiony w podziemiach elfich marzeń, samotny i zaklęty. Niewielu w obecnych czasach zdawało sobie sprawę z istnienia owego kamienia, a jeszcze mniej, z potęgi jaką w sobie kryje. Jego pochodzenie od zawsze owiane było mgłą tajemnicy, dla jednych pozostał tylko baśniową fikcją, dla innych był jak najbardziej realną postacią, istniejącą jeszcze w czasach gdy myśl wyrażała się w kształtach i formach, już dawno zanikłych, formach o których tylko dawne legendy zdołały zachować przelotne wspomnienie. I tęczowy elf, postępując według wskazówek lasu, odnalazł po wielu latach te miejsce, a tam, w bezkresnym błękicie nieba, samotnie spoczywała dziwna, zupełnie okrągła leśna polana, oraz tajemniczy biały kamień leżący obok starego smoczego szkieletu. A że znał mowę kamieni, przemówił doń. A gdy mówił, czy to kamień zaśpiewał, czy to coś śpiewało wokoło. I zdziwił się niezmiernie i uradował, że to nie on po raz pierwszy, mówiąc, tworzy rzeczywistość magią słów, że kiedy tak, ktoś śpiewa, coś dziwnego dzieje się z jego myślami i uczuciami, że pragnie czegoś zupełnie innego niż dotychczas, lecz tak zupełnie prostego. I zapragnął pozostać na dziwnej, leśnej polanie, z białym kamieniem, by poznać i poczuć do końca, najgłębiej to, co tak silnie działało na niego. Pozostał na polanie, słuchając śpiewu, śpiewając razem z nim, i cieszył się jego radością, smucił smutkami, kochał kochane, bał się tego, co przyprawiało o strach. Aż zapomnieli o sobie nawzajem, radośni i spokojni. Tęczowy elf postanowił pozostać na polanie na zawsze, by poznać do końca, zrozumieć i być razem, by przeżywać to co przeżył, jeszcze bardziej i mocniej, w takt dziwnej, wspaniałej pieśni. Szum wiatru go wołał, gwiazd widok go wzywał, i tak siedział, zasłuchany, jego płaszcz zniszczył deszcz, myśli odleciały gdzieś daleko... Ponieważ nie istniał już dla siebie, dlatego wciąż mógł żyć, i tylko przechodzące czasami skrajem elfy, dziwiły się, cóż to za postać siedzi nieruchomo od wielu lat, obok kamienia. A gdy pewnej nocy tęczowy elf wstał i przemówił do niego, to ten zaśpiewał. Śpiewał głosem cichym, delikatnym, jakby zawstydzonym własną obecnością, lecz dał się słyszeć bardzo wyraźnie. I podszedł do kamienia rozpuszczając się w jego tęczowym blasku. I tak śpiewali, już razem, coraz piękniej, głośniej, wspanialej, i tak zjednoczeni, w jednej wspólnej pieśni bez słów, pełnej barw, uczuć i myśli, radości, marzeń i spełnień, gdzieś pośród niebiańskiej melodii, unieśli się wsłuchani w pieśń istnienia i odlecieli na skrzydłach tęczowego spełnienia, ku niebu. A kiedy wiele wieków później, pierwsi ludzie: Anubrin i Anudia zupełnie przypadkiem dotarli na okrągłą, leśną polanę, znaleźli tam tylko dwa bardzo stare szkielety, a na białym kamieniu obok nich, siedział dziwny tęczowy motyl: ślad snów i spełnień, dawnych baśni. I tak oto się kończy ta dziwna Baśń... |
|
| Topic: [O]Co by było gdyby Bilbo Baggins nie przekazał pierścienia. |
|
| LOTHERIN Replies: 3 Views: 869 |
Forum: Tworczosc wlasna / Opowiadania Posted: Fri Oct 31, 2003 1:22 pm Subject: [O]Co by było gdyby Bilbo Baggins nie przekazał pierścienia. |
| Dobrze dobrze to wykombinowałas ale ja inaczej bym na to spojrzał. Bilbo był oddany swemu skarbowi do szalenstwa bez zadnych granic poszedłby za nim o ogien stawił by sie nawet Balrokowi i oczywiscie uzywał go w kazdej chwili w jakiej mogł to uczynic. Spotykajc Nazguli ukrywałby sie chowal uzywal Pierscienia az do tego momentu az sam Sauron nie zmusilby go do przybycia do siebie. Wydaje mi sie ze ciekawa by byla przygoda wtedy. Podrozowałby w strone Morii nakladajac Pierscien w sytuacjach kryzysowych i uciekajac przed jezdzcami. Frodo z Gandalfem utworzyli by Drużyne Pierscienia poszukujaca (dajmy ze bylby taki sam skład) i wyruszyli by za Bilbem. Bilbo zmierlby prosto do okrutnej odchlani Saurona. (ale nie wiem jak ta historie ulozyc aby GAndalf stal sie BIAłY) - mniejsza o to. Wiec Druzyna Pierscienia spotkalaby sie z Bilbem przed samym wejsciem do Morii. Bilbo nabywajac potezna moc dzieki pierscieniu walczy z Druzyna. Bilbo ginie a pierscien wedruje do Froda.
ALBO Po dlugiej wedrowce Bilba dopadaja go Nazgule i zaprowadzaja do Sarumana , broniac pierscienia ginie ulegajac mocy, wladzy, czarom Sarumana. a pozniej juz nie wiem co dalej. Ale w kazdym razie gdyby Bilbo nie przekazal Pierscienia i wyruszyl SAM napewno zginalby bo Bilbo jest za slaby na taka odpowiedzialnosc (a jeszcze ten wiek) dobrze ze Bilbo mial zaufanego przyjaciela - Gandalfa. |
|
| Topic: (B) Ellifane |
|
| LOTHERIN Replies: 1 Views: 582 |
Forum: Tworczosc wlasna / Opowiadania Posted: Thu Oct 30, 2003 2:28 pm Subject: (B) Ellifane |
| wspulczuje wspulczuje ja tez mam takie kklopoty ale pamietaj dusza mezczyny zdradzonego zyje w ciele kobiety zdradzajacej !! ELFY to stworzenia DOSKONALE . NARQA | |
| Topic: Twoje imię i rasa w Śródziemiu! |
|
| LOTHERIN Replies: 75 Views: 6064 |
Forum: Luzne - Tworczosc Tolkiena Posted: Thu Oct 30, 2003 2:19 pm Subject: Twoje imię i rasa w Śródziemiu! |
| madra strona posiada tematy. przydalaby sie w naszym pjczystym jezyku ale coz trzeba cieszyc sie tym co jest . ale czy te me imie podane jest w roznych rasach ?? podejzewam ze tak ale dobry tok myslenia przyjalem ??
jak tak to me imie brzmi : (oczywiscie po elficku) - INBRED NUMENOERAN dziekuje za stronke i zegnam was smiertelnikow !! (a czy mielibyscie jakas stronke gdzie moglbym pouczyc sie jezyka elfickiego ?? - wymowy tez ) jak tak to bede zaszczycony jezeli mi dacie . |
|