 Główna: Władca Pierścieni, Hobbit, Zwiastuny Katalog: Strony fantasy Polecane: Opowieści z Narnii, Wiersze miłosne, NLP |
Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy
Witam Cie na Twoim Forum. Tak, to je odroznia od wielu innych. Zapytaj ktoregos z uzytkownikow jak tu jest. Tutaj kazdy sie liczy. Mysle, ze to juz tradycja tego forum - niezwykla atmosfera - ktora tworzycie Wy. I za to Wam dziekuje.
|
FAQ
Search
Memberlist
Usergroups
Statistics
Register
Log in
Album| Search found 22 matches |
| Author | Message |
|---|---|
 Topic: [W] Wiersze wiedźmowe... |
|
| Ann Replies: 25 Views: 1968 |
 Forum: Tworczosc wlasna / Opowiadania Posted: Wed Nov 24, 2004 8:11 am Subject: [W] Wiersze wiedźmowe... |
| I co ja mam napisać? Bardzo mi się podobają twoje wiersz, a najbardziej chyba lawina, wszystkie skłaniają do przemyśleń, a szczególnie Róża (piękna). Jeśli chodzi o wiersze tolkiennowskie, to najbardziej podoba mi się Eowina:) | |
| Topic: {W} Pamięć |
|
| Ann Replies: 10 Views: 2888 |
Forum: Tworczosc wlasna / Opowiadania Posted: Wed Nov 24, 2004 8:04 am Subject: {W} Pamięć |
| Bardzo ciekawie brzmi twój wiersz, od razu skojarzył mmi się z Tolkienowskim, z Powrotu Króla : "O gdzie jest jeździec i koń,
Gdzie róg co graniem wiódł w pole, Gdzie jest kolczuga i chełm I włos rozwiany na czole..." - król Theoden:) |
|
| Topic: Wiersze Ann |
|
| Ann Replies: 8 Views: 627 |
Forum: Tworczosc wlasna / Opowiadania Posted: Tue Nov 23, 2004 10:05 pm Subject: Miło mi witam was serdecznie |
| Dziękuję za opinie, w takim razie napiszę wam coś jeszcze:)
[ Dodano: Wto Lis 23, 2004 10:14 pm ] Dom zanami, świat przed nami, Wielu trzeba iść drogami. Poprzez szczyty zimnych gór, Poprzez ruin starych mur. Odwiedzimy elfów kraje I mallornów złote gaje. Do Imladris zawitamy, Przekroczymy Morii bramy. Blask za nami, cień przed nami! Wielu trzeba iść drogami. Poprzez bagna śmiercią tchnące I przez zbocza gór gorące. Nogi już ustają w trudzie, Na kamieniu, pyle, grudzie. Minas Morgul złem czaruje, W sercu ból i rozpacz kuje. Lęk, cierpienie, strach za nami, Lecz pytanie,co przed nami? Odpoczynek i otucha, Czy goryczy gorzka nuta? Przyjaciele odejść muszę, By uleczyć serce duszę. I choć morze tak ogromne, Nigdy o was nie zapomnę! [ Dodano: Wto Lis 23, 2004 10:25 pm ] Drapieżne szpony trupich oparów Wśród ruin pełzną, w szczeliny włażą. Jakby za sprawą Saurona czarów Serce lodowym soplem porażą. W ciemnności oddech żądzy morderczej Przejmuje ciało dreszczem drętwoty. W krzyku dźwięk nuty brzmi szyderczej - Postacie czarne wśród zgrozy nocy. Pragniesz uciekać, lecz nogi stoją, Chcesz wzrok odwrócić, oczy się boją. Miecz wznosisz w górę w zmartwiałej dłoni Lecz na upiora nie dzierżysz broni. W blasku księżyca ostrze już płonie, Z zaświatów sztylet blady przybywa. Rękojeść gładzą kościste dłonie, życie w krainę śmierci odpływa. |
|
| Topic: Wiersze Ann |
|
| Ann Replies: 8 Views: 627 |
Forum: Tworczosc wlasna / Opowiadania Posted: Tue Nov 23, 2004 3:47 pm Subject: Wiersze Ann |
| "Poszukiwanie"
Wędruę drogą Pod gwiazdami, Księżyc osrebrza Drzew korony. Tęsknotę gubię Lśniącymi łzami I szukam świata, Co jest zgubiony. Rozchwiane niczym Tafla morza Zbożowe kłosy Się kołyszą. Już wschóod Rozświetla Poranka zorza, A głosy ptaków W ciszy piszą Pieśń powitania, Słoneczne nuty. Malują obraz Z mych cudnych marzeń. I widok gór W ziemi wykutych, I morze, co Miłością darzę. Gasną pochodnie Ogni gwieździstych. Horyzont skrywa Księżyca kulę. Tęsknotę gubię W oparach mglistych, Rozpacz i smutek W mym sercu czuję... [ Dodano: Wto Lis 23, 2004 5:03 pm ] Fangorn Fangorn wyrasta Zwartym murem, Ręce wyciąga Do gór podnóży. Drzewa na wietrze Zgodnym chórem Szumią: czy to już Kres tej podróży? Wilgoć i ciemność, Lęk i zwątpienie. Chłodna niepewność, Słońca pragnienie. Lecz właśnie tam Prowadzi droga. Wiesz, że ze szlaku Nie możesz zboczyć. I chociaż serce Spowija trtwoga, W gęstwę odwieczną Uparcie kroczysz. Stare konary Melodię grają. Szeleszczą liście, Mrok nie tak straszny. Śpiewem radosnym Ptaki witają - W lesie zgubiłeś Lęk swój własny. Ciepłych promieni Smugi złociste, Wśród czarnych cieni Blaski srebrzyste. Stajesz trafiony Strzałą zachwytu. Onieśmielony Bogactwem bytu. A choć twa droga Cierniem usłana, Tu się zasklepia, Rozpaczy rana! |
|