Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy

[Nimrodel]

Xan traci³ ochote do wszystkiego... Md³osci ust±i³y. Ale teraz dreæzy³o go co innego..
Spojrza³ na Nimrodel.. i na Lil.. Obydwie by³y jeszcze nieprzytomne.. nie diziwi³ siê.. Nimrodel mia³a pistolet przy g³owie.. z reezta oon mia³ kulê miedzy oczami..
Wtem Nimrodel zapne³a. Zerwa³± siê z ³ozka i rzuci³a wazonem o sciane..
cudem garys nim nie oberwa³.. Wyladaowa³ tuz obok.
- Uspokoj sie..juz jstescie bezpieczne..-rzek³ widz±c dzwin± minê elfki i budz±c± siê zreszt± z niespokojnego snu..
nimrodel przysiad³a i dotkne³a szyi. Lil usiad³a przy Xanie i rzek³a cicho..
- Co siê sta³o?- zapyta³a Lil
Xan rzek³ Garysiowi aby wyszed³ i wróci³ niebawem..nie powinien na razie s³uchac takich rzeczy.. prawdy..
Garys od niechcenia wsta³ i opusci³ pomieszczenie.. Zszed³ na dó³..
Xan siedzia³ i zacza³ mowic.
- nie wiem czy powinienem mowic.. tego przy Garysiu..
Uzy³em magii.. aby ludzie zapomnieli o wszystkim..
Lil przerwa³a jednak..
- Nie o to mi chodzi..znaczy.. nam.. Widzia³am Kreaturê rozrywaj±c± cia³± tych bandytów na strzepy..mia³± na sobie twoje ubrania..
Potem spojrza³a na rozerwany rêkaw utaplany we krwi..
Xan musia³ cos powiedziec.. po³owê prawdy powiedzia³ juz Teluumenowi..
- To... by³em ja..ale nie bojcie siê mnie.. wam nic nie zrobiê..nauczy³em siê panowac nad sob±..i to zanika zreszt±..to zdarzy³o siê pierwszy raz od paru miesiêcy... Cos sie sta³o po pewnym wydarzeniu.. cos we mnie.. pek³o i unieruchomi³o zarazem...od tamtej popry jestem ajki jestem...wyt³umacze wam potem..
Zaleg³a g³ucha cisza.. Xan zastanawia³ sie w³asciwie dlaczego wyprosi³ Garysia..jedynym powodem by³o to t³umaczenie o nim...
Nimrodel wsta³a i podesz³a do okna..
- trzeba szukac Teluumena.. nie ma go zbyt d³ugo...
Xan na dzwiek imienia swego przyjaciela za³owa³ ze nie moze nic powiedziec nimrodel i Lil.. Poprzysi±g³ zachowac tajemnice do jutra..tyle moze jedynie zrobic dla Teluumena. tylko tyle.... Zapada cisza..Jedynie garys mog³ j± przerwac choc i on nie przychodzi³..

---------------

Na dole karczmy byl nieprzyjemny gwar.. Garys siedzia³ sam w stoliku na rogu.. wiel nieprzyjemnych pijackich twarzy przyglada³o siê ch³opiecej twarzy..
Garys mysla³: Jak tu dziwnie..zupelnie inaczej niz w domu..Musisz dbac o siebie..nikt tego za ciebie nie zrobi"..
Wpatrywa³ siê bez celu w butelki przeroznego wina stoj±cego za lad± przy barku.. Widzia³ wprawdzie niewiele jedynie to pozosta³o mu do tego aby omin±c nieprzyjemny wzrok. Zastanawia³ sie skad tu tyle ludzi..namnozyli siê jak muchy.. Nie bylo przeciez nikogo..zreszta mine³o parê godzin..
Nagle jakas mysl zaswita³± mu w glowie.. wyjdzie sie przeietrzyc na schody..a potem wróci.. w³asciwie juz mia³ zamiar wracac ..ale nie wiedzia³ czy to dobra pora..
Ruszy³w stronê drzwi i wyszed³. Przymkna³ je lekko co wprawi³o je w nieprzyjmeny zgrzyt..
Usiad³ na shcodach i spojrza³ w okna pokoju swojego nauczyciela..
NAgle ktos po³ozy³ mu d³on na ramieniu..
Garys odwróci³ siê w przerazeniu.. By³o pozn...
Zobaczy³ oczy bez zadnego g³ebszego wyrazu.. JKednak z drugiej strony wyda³y siê Garysiowi przyjazne i mi³e..
- m³ody cz³owieku.. -rzek³± postac... G³os mia³a przyjemny acz ch³odny jak lekki powiew wiatru..
- Czego.. - odpar³ niegrzecznie w stronê owej osoby..nie nawyk³ i nie lubi³ nawet przechodniów ³api±cych go za ramiê w srodku nocy..
-Nie tak ostro m³ody cz³owieku..chcesz zarobiæ?- rzek³± postac wpatrujac sie swidruj±co w Garysia.. I tu pod wp³ywem nag³ego impulsu Garys sie zawacha³.. chcia³ byc niezalezny... ale z drugej strony byl pewny ze wiaza³o siê to z Xanem i przyjaciolmi jego nauczyciela.. nie chcia³ tego.
- Nie..dziekuje..
Postac syknê³a nieprzyjemnie i oddali³a siê w g³ab miasta..
Garys powróci³ do góry..ale o tym dziwnym czlowieku nie rzek³ ani slowa..

----------

Niespe³na 20 minut pozniej ...

Teluumen szed³ wolno do domu Leili.. chcia³ wziasc kartke , rysunekj.. cokolwiek..chcia³ miec po niej pami±tke..
Wspomina³ wiele.. jednak wiekszosc myslio y³a o xanie i druzynie..nie o Leili.. I to wydawa³o mu siê niepokoj±c dziwnym zjawiskiem...
Nagle uslysza³ chód koni.. i zaiste trzy konie go wyprzedzi³y i uda³y siê szybko ku domu Leili.. Moza by³o go bowiem spostrzec z miejsca w którym by³ Teluumen. Widzia³ jednego z jezdzców.. Mieli podobne p³aszcze jak te na trupach ko³o karczmy.. widzia jednego z jezdzców..
Sycz±cy g³os nie wydawa³ mu siê przyjemny.. ani oczy.. zimne, bez wyrazu..
Ten jezdziec spojrza³ siê na przygarbionego Teluumena.. By³ bruny i mokry.. wyglada³ jakl pijak totez nie zwraca³ na siebie wiekszej uwagi..
Schowa³ sie w pobliskim zaulku i spoglada³ na alszy bieg wydarzeñ..
Obcy rozwejrzeli siê i wtargneli do domu.. S³ysza³ spadajaæe szafki i pêkajace talerze.. Czego szukali.. nie wiedzia³ on sam..
W koncu to oni zabili Leilê wiec czego oni chca.. Jeden z oprcyhów strze¿acyh wejscia dostrzeg³ ciekawe oczy wygladaj±ce zza rogu domu..
Zrobi³ pae kroków w ich stronê i wychyli³ siê niepewnie..
Teluumen odetcha³ ciezko i przez chwilê nie wiedzia³ co zrobic... Potem jedyn± rzecz± uznan± za stosown± bylo udac sie do karczmy.. chcoaz sam tego nei chcia³ tak tez zrobi³..

[Teluumen]

Lecz wrocenie w takim momencie do przyjaciol oznaczalo jedynie poddanie sie... Moze Leila sobie by tego nie zyczyla? W jej mieszkaniu musi byc cos co chce pokazac...

Elf przykucnal nieopodal mieszkania Leili chowajac sie jednoczesnie tak by widziec drzwi. Powoli w miescie zaczal kropic deszcz. Mgla powiekszaa sie coraz bardziej pochlaniajac w sobie nowe polanie rzeczywistosci. Trzaski lamanych mebli przyprawialy Teluumena o bole w glowie. Pekniecia szkla stawaly sie meka. Zabojcy wykonywali swoja robote az za dobrze. Huki, zgrzyty...

Konie stojace przed drzwimi poderwaly sie gdy wyszli dwaj meszczyzni. Trzeci stanal w progu i wyjal butelke. Spokojnie wlozyl do srodka lekko zaczerwieniona szmate i podpalil jak jednym uderzeniem malutkich krzemieni. Plomien zajal momentalnie szmate... Butelka leciala przez drzwi... Pokoj... Stolik na ktorym kiedys staly szklanki po wodzie... Sofe na ktorej spoczela Nimrodel pierwszego dnia... Trzask szkla...

Ogien nie wybieral.. Pochlanial wszystko bez roznicy czy bylo to czujasc czy nie czyjas wlasnoscia... Dzialal jak Smierc...

Meszczyzni odjechali... Nie bylo juz slychac tetna kopyt... Tylko buchanie plomieni i kapanie deszczu. Elf stal w progu mieszkania. Patrzyl jak powoli pala sie kolejne czesci pokoju...

Nagle wszystko wydalo sie czarne... Nie bylo jush plomieni. Nie bylo deszczu. Przed Teluumenem stala eila i wziela go za reke. Weszli do pokoju. Przeszli spokojnie przez kuchnie i dotarli do pokoju w ktorym spal Teluumen. Dziewczyna przyklekla przy lozku i wyciagnela spod niego mala stalowa szkatulke. Puzderko nie bylo wieksze od papierosnicy. Bogato zdobione i pokryte w niektorych miejscach zlotem wydawalo sie bardzo wartosciowe. Dziewczyna usmiechnela sie do elfa i rozplynela sie w powietrzu...

Dopiero wtedy elf zdal sobie sprawe ze jest w pokoju pelnym ognia i ze do tej pory przechodzil przez geste plomienie. Nie mogl uwierzyc jak to sie stalo, ale teraz jedynym zadaniem bylo sie stad wydostac. Deski w suficie powoli zaczely trzeszczec i lamac sie pod ciezarem stropu. Nazewnatrz slychac bylo wolania - Pozar! Dawac Wody! Ktos tam jest?! Wody! -

Droga poprotna okazala sie jeszcze latwiejsza... Elf niczym duch opieral sie ogniu... Plomienie przechodzily przez jego rece i nie czynily mu zadnej szkody. Nadal nie wiedzial jak to sie talo... Ale wzial do wiadomosci ze widocznie to nie za jego sprawa. Widac Leila pokazala mu to czego szukami meszczyzni. Szkatulka teraz stala sie jedynym dowodem na istnienie Leili... Jedyna Jej rzecza jaka posiadal Teluumen...

Wyszedl nazewnatrz i zobaczyl mnostwo ludzi tloczacych sie i podajacych sobie wiadra. Widac nie zwracali na niego uwagi mimo iz wyszedl glownym wyjsciem. Nikt go nie widzial... Byl jak duch... Moze juz niezyl? Nie... To by bylo za proste...

nagle poczol ruch w swojej lewej kieszeni. Wlozyl tam reke i wyjal medalion ze smokiem na czubku. Plyn swiecil sie czerwonym swiatlem tak jak plomienie... Smok faktycznie sie ruszal. Patrzyl za Teluumenem i podarzl wzrokiem za ruchami palca. Lecz nie bylo teraz czasu na zabawy z halucynacjami. Musial wrocic do gospody i to natychmiast...

[Morgul]

Teli bieg³ do gospody co si³ w nogach. Po drodze spotka³ tamtego dziwnego jegomo¶cia, który kiedy¶ pojawi³ siê w gospodzie. Jeszcze za ¿ycia Leili... Gorzko wspomina³ jej ¶mieræ. Jak temu go¶ciowi by³o na imiê? Menuk? Makuk? Mauurk! Postaæ mijaj±c go patrzy³a siê na niego. Te jej oczy... Niezwyk³e... Postaæ jednak nagle zniknê³a. Po prostu rozp³ynê³a siê w powietrzu...

Gdy ju¿ doszed³ do gospody, us³ysza³ za sob± g³os. Najprawdopodobniej tego Mauurka. O ile wogóle to by³o jego prawdziwe imiê... Teluumen nie zwraca³ na niego uwagi, ale ten b³yskawicznym ruchem pojwi³ siê przed nim, jakby momentalnie pojawiaj±c siê z miejsca na miejscu... Tellumen'a bardzo irytowa³ tenm jegomo¶æ. Czarne szaty, twarz piêkna, m³oda, ale jakby bez wyrazu ¿ycia... By³o co¶ nim nie tak... Postaæ rzek³a:
-Twój los jest zwi±zany z moim, mój z twoim. Choæ te s³owa mog±ci siê wydawaæ bez sensu, uwie¿ i¿ tak nakazuje przeznaczenie. Nie próbuj tego zrozumieæ, tylko to przyjmij. Powrócê do ciebie jutro po zapadniêciu zmroku...
Postaæ rozp³ynê³a siê w powietrzu... Teluumen, jakby nie wiedz±c co siê sta³o, sta³ wryty. Gdy doszed³ do siebie otworzy³ drzwi do gospody i wszed³ po schodach na górê...

[Teluumen]

- Twoj z moim? Na Iluvatara... Faktycznie mieszkaja tu szalency... - Mowil do siebie elf wchodzac powoli po schodach. - Na dodatek to zagmatwane imie... Co ty bylo? Maruurk? Dziwak... - Stopnie lekko skrzypialy pod jego stopami. Z dolu dosil sie gwar zwyczajnego wieczornego picia piwa i gadania o wszystkim i o niczym. Teluumen doszeld na pietro i stanal przed dzwiami za ktorymi dawniej byli wszyscy razem zakwaterowani. Juz mial dotykac klamki lecz w jej odbiciu dostrzegl czyjas postac stojaca tuz za nim. Odwrocil sie spokojnie jak zwykl nie robic. Leila chwycila jego dlon i przylozyla sobie do ust jeden palec. Ten znak mogl znaczyc jedno... Spia... Dziewczyna pogladzila reka twarz zmaltretowanego przez te kilka dni elfa. Jej skora niczym jedwab uspokoila mysli elfa...

- Kto tam? - Odezwal sie glos z wewnatrz. Drzwi otworzyly sie i stnela w nich Nimrodel. Leila rozplynela sie w powietrzy tak szybko jak sie pojjawila. - O cholera... Teli... Ty... - wymamrotala dziewczyna.

- Na to wyglada, tez sie ciesze ze cie widze... - odpowiedzial Teluumen lecz jego twarz nie dawala poparcia w slowach. Byla zmeczona jak on caly.

- Niech to szlag.. Wchodz... Tylko cicho bo oni spia... Co sie z Toba dzialo? Gdzie Leila? - Slowo "Leila" przebilo elfa jak rozgrzany do czerwonosci pret. - Teli... Mow... Cos sie stalo? -

- Oj tak... Stalo sie... Leili juz nie... Jej juz nie ma... Miedzy nami... Nie ma... - Elf zalamal sie... Nareszcie pozwolil sobie na chwile slabosci. Pojedyncze krople lez splywaly po jego twarzy. Skulil sie jak dziecko i upadl na podloge pograzajac sie w smutku. Nim przykucnela przy nim i objela go czule.

- Spokojnie... Juz.. Wyplacz sie... Teraz naprawde warto... - Lica Nim takze pograzyly sie w smutku. Nie znala tam dobrze Leili... Ale byl to jej towarzysz... Jej kumpelka...

- Co sie tutaj dzieje? - Zapytala zbudzona ³kaniem Lil. Tylko gdy uniosla glowe oczy Teluumena przykuly sie do niej jak haki.

- Leila?.... - Ten blagalny ton wydobywajacy sie z ust elfa pograzyl Lil w zaciekawieniu.

- Nie... Jestem Lil... Jej siostra.. Czesto nas myla... A ty jestes Teluumen... -

- O matko... Na bogow... Jak... Jak ja bede zyl bez niej... - zal sciskal jego srce niczym imadla...

- Bez niej?? Znaczy ze Leila... - Oczy Lil wpatrzone w twarz Teluumena mialy jedno zadanie... Dowiedziec sie wiecej mimo iz wiedzialy ze prawda jest okrutna... - Ona nie zyje? Tak!? Gadaj do cholery... -

- Zabili ja ludzie Neuera... Tak! Niezyje! Nienawidze sie za to... Nienawidze... - Lil stracila nadzieje... Wygladala jak po 30 kilometrowym biegu... Opadla na plecy... Wpatrzona w szary sufit probowala zrozumiec wszystko co sie stalo... Nimrodel patrzyla na nich i nie wiedziala czy ma cos powiedziec...

Kaszlniecie nieprzytomnego Xana przelamalo cisze... - Malam to zrobic wczesniej... Zabije go z przyjemnoscia.. Wylupie draniowi serce na zywca... Niech to szlag... Ze ja sie dalam namowic na udzial w tym calym spisku... -

- Jakim sposku? Lil.. Powiedz... - zapytala Nim.

- Neuer.. Swinia... W miescie rosnie poparcie dla handlarza z Duaten... Niejakiego Dabrosa... Dabros ma duze zaplesze w Duaten i innych miastach wybrzeza. Neuer przez niego traci dochody z portu dlatego pewnego dnia postanowil go nastraszyc. Ale zrobil to tak nieudolnie ze przerzucil na siebie cala agresje i teraz musi sie ukrywac. DLatego upozorowal swoja smierc... Dlatego opuscil miasto... Ale cholera wie gdzie on teraz moze byc... Jak u niego byla ostatni to bylo to 3 godziny drogi na wschod... A teraz nie wiem.. Poprostu nie wiem gdzie tego skurczybyka mozemy dorwac... Nie ma co czekac... Jutro rano zaczniemy go szukac... Jesli sie nie zgadzacie ide sama... Zemszcze sie... A zemsta bedzie slodka... - Zlosc przemawiala przez jej slodkie usta. Smakowala sie kazdym slowe okreslajacym cierpienie... Nimrodel teraz dopiero dojrzala prawde siedzaca tu od dawna... Pozostaly tylko rzeczy niewyjasnione z Xanem... Chocby "Czerwony Ksiezyc"...

Noc uspila wszystkich... Tylko Lili siedziala przy oknie wpatrzona w sparzataczy zcierajacych ze scian plamy krwi... Wciaz w glowie miala te slowa... "Jej juz nie ma..."

[Galad]

W koncu i Lili usnela... Na dworze pogoda robila sie coraz gorsza. Strasznie lalo ze az dalo slyszek sie odbijanie kropel deszczu od blaszanych dachow... Niedlugo potem deszcz zmienil sie w grad.
To obudzilo Xan'a choc nie tylko to. Wiedzal ze Lili moze popelnic straszne glupstwo chcac pomscic siostre...

Ciagle te same ulice, ci sami zebracy, te oprychy... - myslal Xan
Widzil juz w oddali napis: "Czerwony Ksiezyc". Chwile pozniej stal juz przed dzwiami. Na nich wisial wielki napis: "kwarantanna do odwolania"...
-Pewnie nie chca jakis nieproszonych gosci - pomyslal Xan
Otworzy dzwi i wszedl do srodka. Zdjal przemoczony kaptur z glowy i rozejrzal sie. Tam wszyscy pili piwo i rozmawiali o tym co sie dzieje na Irimie. Xan podszedl do baru. Nikt go nie atakowal jak Teluumena i Nimrodel. Nikt go nawet nie zaczepial tak jakby Xan byl jednym z nich....

-daj mi kufel piwa -odezwal sie do barmana po czym rzycil sakiewke z monetami.
BArman nalal trunek i rozejrzal sie na boki.
-czego tutaj chcesz juz raz ci pomglem z tym twoim kolega i tamta mala...
- potrzebuje informacji - odpowiedzial Xan
Zak - bo tak nazywal sie barman nic nie odpowiedzial tylko ztarl lade. Xan podirytowal sie.
-niedlugo nie bede mial na jedzenie - pomyslal
-Masz tu i mow gdzie jest Neuer - Xan gdy wymawail to imie znizyl ton
Zak szybko wzial woreczek i odpowiedzial Xanowi...
-Dzieki -przyjaznie powiedzial czarnoksieznik po czym jeszcze raz zapytal:
-A nie wiesz gdzie podziewa sie Kali...
-Kali mowiesz... A tam siedzi w rogu z jakimis oprychami - odpowiedzial Zak i nalal jeszcze jeden kufel piwa...

-Mozecie zostawic na chwile odejsc - zwrocil sie Xan do dwoch facetow siedzacych przy stoliku obok Kali'ego
Oni tylko popatrzyli sie na czlowieka a ten dal im znak aby zrobili jak mowi Xan.
Xan chwilke poczekal az odejda oni torche dalej po czym sam usiadl na krzesle.
-Czego chcesz i kim jestes - szybko odezwal sie czlowiek.
-Oj duzo pozmienialo sie w tym miescie.... Naprawde nie pamietasz mnie?
-Nie napewno nie - nieznajomy caly czas nie zdradzal twarzy...
-DObrze przyjacelu jestem Xan... ten ktorego przygarnoles...
Czlowiek zdal kaptur... Teraz patrzyli sobie w oczy....
-Witaj Xan tak dlugo cie nie widzialem...
-Oj dlugo...Dobrze nie am zbyt wiele czsu.. Przejde od razu do rzeczy - potrzebuje twojej pomocy Kali...
-Jak zwykle - po cichu zasial sie Kali -dobrze najpier powiedz w czym moge ci pomoc?
-Potrzebuje sie dostac do Duat....

----------------------------------------------------

Obaj niepostrzezenie wyszli z "Czerwonego Ksiezyca".
Szli teraz do karczmy gdzie znadowala sie reszta druzyny. Przez caly czas wedrowki rozmawiali o dawnych czasach...

W hallu nie bylo nikogo. Stolki staly puste. Bylo bardzo cicho.. Nawet na dworzu uz deszcz nie padal....
Xan i Kali usiedli przy jednym stolki. Nic nie zamowili do picia - obaj i tak wypili juz bardzo duzo.,...
Byla juz piata nad ranem. Slonce wstawalo znad horyzontu. Czasmi z gory schodzili jacys ludzie gotowi do podrozy....
W koncu po schodach zeszla druzyna. Zdawalo sie ze Nimrodel i Teluumen rozmawiaja co sie moglo stac z ich przyjacielem Jednak po chwili przy stolku zobaczyli Xana... i jego przyjaciela. Wszyscy zdziwli sie ze Xan siedzial przy stolku razem z jakims czlowiekiem. Garys ktory takze nocowal w pokoju podbiegl do Xana i szczesliwie zawolal.
-Jestes balem sie ze cos moglo ci sie stac...
Garys eszyl sie na widok Xana... Zaraz Nimrodel Teluumen Lili i oczywiscie Gary¶ dosiedli sie do stolika.
-Dobrze teraz posluchajcie- powiedzial Xan - Dowiedzialem sie ze Neuer jest w Duaten, chowa sie przed Dabrosem - handlarzem ktory chce przejac wladze. Tak wiec jesl Lili chce wyruszac go zabic musimy doplynal do Duaten. Dlatego poprosilem Kali'ego aby nam pomogl przeprawic ladzia do Duaten....
-A kim jestes Kali - przerwal Gary¶.
Xan uprzedzil przyjaciela:
-Kali jest tak samo jak ja czarodzijem jednak Kali leczy ludzi a ja raczej odwrotnie.... Kali'ego pozalem toche temu, troche pozniej po przykrym wydzarzeniu o ktorym wam wczesniej opowiadalem - Xan widocznie nie chcial tego wspominac - Kali przygarnal mnie, zaopiekowal sie mna....
Teraz wszyscy popatrzyli sie na nowego przyjaciela...
Wygladal jak typowy starze: biala broda. siwe wlosy... Najwyrazistrze mial oczy... takie niebieskie... cos w nich bylo... tak samo jak w tych Xan'a....
-Dobrze wiec witaj Kali, a teraz moze juz wyruszymy? - zapytala Lili
-Chyba tak - odrzekl Teluumen
-DObrze to zaczekajcie chwile - powiedzial Xan po czym podszed ldo baru.
-Chcialbym zaplacic na pokoj - powiedzial.
-Dobrze tutaj ma pan rachunek - powiedzial Barliman podajac kawalek papieru.
Xan zdziwil sie suma jaka zobaczyl. Wiedzial ze tyle ma zaplacic ale pieniedzy mial coraz mniej... Xanpolozyl na lade kilkanascie monet, podzikowal za goscine i odszedl.
-Nastepnym razem oni placa.... - pomyslal sobie Xan....

[Nimrodel]

Szli ulicami Samary ku dokom. NAbrzeze by³o puste.. Zywej duszy nie mozna by³o spotkaæ..
Xan dysza³ ale to bardzie jz podekscytowania niz ze zmeczenia..
- bogu dzieki p³yniemy ³odzi± a nie l±dem wderujemy...-rzek³ Gary¶..
nimrodel przywyk³± do wedrówek pieszych.. nie lubi³a p³ywac tatkiem choaz morze kocha³a jak matka dziecko..
Za ni± sz³a Lil.. Nie by³a taka jak kiedys.. Oczy straci³ dawnien blask a w g³owie k³ebi³o siê pe³no mysli.. o Leili.. Przypm nia³y siê jej dawne czasy dziecinstwa i niespe³nionych marzen.. Czasy gniewu i radosci.... odwagi i strachu...
Teluumen cicho pogwzidywa³ jednak wzroku z Lil nie spuszcza³.. Mierzy³ okiem kazdy w³os.. Nazywa³ kazdy blask.. i powtarza³sobie w kolko.. Boze.. Leila...
Kazdy kto szed³ z nimi mysla³.. czy robimy dobrze...
Nagle przed oczami stana³ Kali. Podnios³ praw± d³on aby qwszyscy zaprzestali kroku..
-To tutaj... s³uchajcie..jesli nie chcecie miec k³opotów to trzymajcei sie razem.. nie patrzcie na nikogo spode ³ba ani nie gadajcie g³upstw... nie mowcie wcale..tak wyjdzie wam najlepiej...
Xan rozumia³.. zan³ niewiele tê dzielnicê.. Doki napawa³y go obrzydzeniem i rzadko kiedy zapuszcza³ siê tutaj..
Garysia ciekawosc pozera³a jak nigdy..
- dlaczego?
Kali obejrza³ siê na wyrostka trzymajaæego siê blisko Xana..
By³ czlowiekiem cieprliwym ale nie lubi³ zbednych pytan..
- Bo to doki ch³opcze.. trochê nieostroznosci a juz nie ujrzysz juz swiat³± dziennego...
Garysia przej±³ strach.. faktycznie.. nie widzia³ tego wczesnie ale zza rogów domow pojawia³y siê twarze dziwne..straszne.. patrzy³ podejrzliwie a tu i ówdzie poblyskiwa³ metal..
Garys patrzy³ na pomost na którym niepostrzezenie sie znalezli..
Teluumenowi szczek drewna wydawa³ siê nieprzyjemny...
Garys zobaczy³ jakas linê lez±c± na pomoscie.. Nie zawazajac na nikogo uda³ siê do niej i noga zepchna³ j± do wody...Zrobi³to wprawdzie nie chcaæa..
Mine³o jakies 15 minut gdy Kali przesta³ zerkac na ³odzie..
- Cholera .... wrzasna³

[Beren]

- Po co¶ to zrobi³???!!! - warkn±³ na Garysia - My kiedy¶ przez ciebie zginiemy! I to mo¿e nawet teraz!

Z jedna ³odzi wyszed³ jaki¶ cz³owiek, brudny, nieogolony, zaniedbany. Gdy ch³opiec go zobaczy³ o ma³o nie zwymiotowa³, a do tego doszed³ jego zapach, gdy siê tylko zbli¿y³.

- Kto dotyka³ moj± linê? - powiedzia³ cicho przera¿aj±cym, rozpitym g³osem.

- Ona le¿a³a na ¶rodku drogi... zanaczy pomostu - j±ka³ siê Gary¶

- To by³o jej miejsce, chyba nie my¶lisz, ¿e rzucam moje rzeczy gdzie popadnie? Czy zarzucasz mi niedba³o¶æ? Czy uwarzasz ¿e jestem g³upcem i zostawi³em tu moj± linê aby kto¶ wrzuci³ j± do wody? - narzekania pijaka nie mia³y koñca a z ka¿dym s³owem bylo mo¿na wyczuæw jego g³osie coraz wiêksz± z³o¶æ.

[Teluumen]

- Widac jestes glupcem skoro tak zostawiasz liny wiedzac ze kazdy idiota moze je wpchnac do wody... - Slowa byly ciche lecz odwazne. Teluumen patrzyl sie w szpary pomostu nie zwracajac w ogole uwagi na to co zamierza zrobic ten smiec.

- Cos Ty powiedzial? Chcesz dostac sukinsynu? Mama cie bila ze teraz tak sie stawiasz? -

- Napewno myla mnie czasem... W przeciwienstwie do Twojej... - Teluumen uniosl glowe. Wszyscy sie na niego patrzyli jak na masochiste. Jak na glupca ktory ma dosc swojego zycia. - Teli.. Cicho.. Nie rob tego... - przecedzila przez zêby Nimrodel. - Bo co mi zrobi? Pobije mnie?! Taki smiec? Co to nie wie jak sie z mydla korzysta? -

- Przegioles gnoju... Szykuj sie na spotkanie z dentysta... - Meszczyzna podniols dlugi bosak i wyskoczyl na pomost. Garys i reszta procz Teluumena chyba chciala dac elfowi naucze za jego zachowanie i cofnela sie dwa kroki w tyl. Elf doczekal swego...

Niewazne juz bylo o co sie bedzie bi³...

Facet zamachnal sie bosakiem. Nieudolnie ale i tak uderzenie bylo silne. Teluumen momentalnie wyjal spod plaszcza dlugi sztylet i rozpolowil kij. Meszczyzne troche oszolomilo to lecz szybko skoordynowal ruchy i zamachnam sie polowa kija.Elf zablokowal uderzenie klinga nie pokazujac zadnych emocji. Oczy wurazaly obojetnosc. Usta spokojnie ulozone tak samo nie mialy wyrazu. Kij polecial do gory niczym kapelusz rzucony na wiatr. Pijak stal bezbronny i zasnanawial sie za co sie teraz zlapac. Teli schowal sztylet i podszedl do faceta walac go prawym sierpowym prosteo miedzy szczeke a ucho....

Pijaczyna zwalil sie jak kloda na ziemie. Bez wyrazu... Oczy zamkniete. Murowany wstrzas mozgu. Teli unisol go za brudny kolnierz i zaczal go okladac. Nie baczac ile zebow jegomosc stracil. Musial sie wyzyc. Rozladowac emocje. Wyciagnac z siebie caly gniew i smutek. Zal i tesknote...

Druzyna patrzyla sie na to krwawe juz widowisko. Az wreszcie Xan polozyl Teliemu reke na ramieniu... - Juz spokoj... Bo go zabijesz... Teli.. Spokojnie... - Teluumen wstal zziajany jak dziki zwierz i jeszczeraz ze zloscia na twarzy przykopal pijakowi. Druzyna nie byla jedynymi osobami patrzacymi na to widowisko. Inni... Inni zeglarze... Przechodnie...

- No ci co sie tak gapicie!? Do cholery jasnej! Won mi stad! - po tych slowach mozna bylo dokladnie powiedziec co elf przezyl. - Pieprzeni Ludzie! Niech was szlag! - Lil.. Nimrodel.. Xan... Oni rozumieli tragedie... Ale to co zrobil Teluumen...

Jedyne co mozna zrobic z takim wydarzeniem to zapomniec...

Tali wyciagnac z sakiewki kilka szterlingow... I rzucil pijakowi na zakrwawiona bluzke... - Masz... Smieciu... Ubierz sie przyzwoicie... Idziemy stad. Kali... Przepraszam... Prowadz mistrzu... -

[Nimrodel]

Xan wpatrywa³ siê bez ustanku w Garysia.. Ten go bez watpienia zez³osci³ tym wszystkim.. Od tego wynios³o siê wielkie obruszenie Teluumena..jego zlosc usz³a.. Wyzy³ siê nak ims.. To by³o z³e..
- Dlaczegoz to uczyni³es...- rzek³ cicho.
garys spojrza³ niewinnie na Xana i Teluumena. ..Nie czu³siê winny to by³ najzupe³niejszy przypadek..
- nie odsy³aj mnie od swego boku Panie...
Xan podnios³ oczy i jakby cos go przemog³o od srodka..
-Zobaczymy jeszcze....

Szli ciemnym pomostem a wielu ludzie coaz ciekawiej przygladali siê zza scian..
Szli teraz wolno...wolniej.. tak Kaza³ im Kali.. nie widzieli konca pomostu.. Nogi zacze³y pobolewac co niektórych..
Wtem Kali stan±³ i rzek³:
-To tutaj..
Nimrodel odwróci³a glowê w strone ³odzi.. By³ to grat.. i w dodatku przyma³y jak na tak liczn± grupê.. Lin zasmia³a siê i rzek³a bez ogródek do Kaliego..
- Mamy ty p³yn±c..?
Kali zasmia³ siê i rzek³:
- Nie nie... t± ³odzi±
I pokaza³ palcem na ³odz stoj±ca dalej..
By³a sliczna.. Gwiazdy odbija³y swe swiatlo na bialutkim zagle wyszywanymi jakimis srebrzanymi nicim.. Akle ca³y kad³ub i statek by³ zbudowany ze zwyk³eg dorewna pomalowanego na zwy³ br±zowy kolor..
- skad ty to masaz..jakim cudem jeszcze ci jej nuie ukradli?-zapyta³ siê Xan..
Kali wzruszxy³ ramionami i rzek³
- To istnieje prawo piratów... nie ruszaj niczyjej ³odzi chcoaz by tone³a od bogactw..

[Teluumen]

- I ja mam uwierzyc ze oni tego prawa przestrzegaja? Przeciez jakis stek bzdur nam tutaj wciskasz. - Odpowiedziala Lil bedac w stu procentach szczera.

- Dobra.. Cisza! Poplyniemy ta lodzia to jest fakt. Ale przyznaje sie... Nie jest moja. Tylko miastowje floty kaperskiej. Na jedno wychodzi. Piraci tylko pod wladza burmistrza. Jeszcze jakies pytana? -

- Tak.. Jak masz zamiar ja zaabordowac skoro jest tak ze 30 zolnierzy. - Zapytal zaciekawiony Teluumen.

- Yyy... Tak to bedzie maly problem. - Odrzekl zbity z tropu stary Kali. - Ale nie mowie ze nie do rozwiazania.

-------------------------------------------------------------------------------------

- No dobrze. Wszyscy znaja plan? - glos Kaliego troche przytlumiony dawal znac ze tak samo jak reszta troche sie obawia konsekwencji.

- Tak, ale lepiej powtorz by wszystko poszlo jak trzeba. - Odparl Xan.

- Jak chcesz. Nimrodel i Lili, dostaniecie sie od wody na sasiedni statek "Danota" stojacy 150 metrow od "B³yskawicy" ktora mamy przejac. Line z waszej tratwy przeciagniemy ze soba. Dalem wam dwie laski dynamitu ktore maja rozwalic ster "Danoty". Mam nadzieje ze wiekszosc zolnierzy znajdzie sie w tym momencie na "Danocie". W tym czascie my trzej wezmiemy jedna z lodzi i trzymajac ja pod woda przejdziemy pod "Blyskawice". Wasza line przewiazemy do rufy "Blyskawicy" i tym sposobem wyciagniemy was z tego malego piekla jakie tam rozpetacie. Mam nadzieje ze poradzimy sobie z pozostala zaloga. Na szczescie "Blyskawica" za godzine ma odplywac i tylko co zrobimy to opuscimy zagle i odplyniemy najszybciej jak sie da. Spodziewajcie sie poscigu kochani... I mam nadzieje e umiecie ladowac dziala pokladowe. Tak wiec? Do dziela... -

[Nimrodel]

Wszystko sz³o szybko g³adko.. Wszystkie szczegó³y wydawa³y siê byc doprowadzone wrecz perfekcyjnie.. Nie wiadomo kiedy wszyscy znalezli siê bezpiecznie na pok³±dzie danej B³yskawicy...

Kali jak na staruszka by³ bardz zwawy..szybko i umiejetnie wi±za³ ez³y i stawia³ zagle...
- Czy wy kiedykolwiek byliscie na morzu?- Zwróci³ siê do druzyny pomijajaæ Teluumena i Xana..
Lil usmiechne³a siê i podesz³a do ¿agli..
- Ja by³am..niewiele acz by³am..
Kali spojrza³ a Lil.. ta dziewczyna igra³a mu na nerwach.. powinna miec chcoaz troche szacunku dla starszych..
- A ty?- zwróci³ siê do nimrodel i ?Garysia
Nimrodel rzek³a z lekkim wstydem bo ona jedna nie opusci³a nigdy brzegów... Garys równiez by³...
Kali spojrza³ na nimrodel i zmierzy³ j± od stóp do g³ow.. By³a dosyc drobna.. nie zauwazy³ jeszcze ze jest z rodu elfów... W³osy mia³a opuszczone totez zas³ania³y wszelkie oznaki.. Oprócz zêbów...
- Ty mi pomozesz jak bedziemy mieli spokoj..dam ci zajecie..ale teraz..zobaczcie w stronê portu..
Wszelkie zainteresowanie pad³o teraz na statki p³yn±ce za nimi.. By³y dwa..Nimrodel zdazy³a zobaczyc ze nie by³y tak sybkie jak b³yskawica..
Kali wrzasn±³..
- Teraz do roboty..macie armatki.. ale na razie ich nie uzywajcie..moze wiatr bedzie nam jeszcze sprzyja³..

[Teluumen]

- Kali? Czy ktos sprawdzil co jest pod pokladem i w kajucie kapitanskiej? - Odezwal sie Teluumen zaniepokojony ciesza na pokladzie.

- O cholera.. Ty to masz leb maly... Wedle tego jak wspomniales to pojdzie z Xanem sprawdzic co trzeba. - Starzez stojacy za sterem nalozyl sobie na glowe trojkatna czapke piracka i wyszczerzyl swoje zniszczone dlugoletnim piciem zeby.

"Blyskawica" miala z 50 metrow dlugosci. Szeroka na 10 i wysoka do burty na 4 byla idealnym statkiem morskim. Masz na 15 metrow dzwigajacy wieilkie biale zagle dodawal statku majestatycznosci i pokazywal kunszt architekta. Bogato zdobiony dziob z piekna syrena prul morze niczym noz. Faktcznie... Byl to najszybszy statek we flocie Irimy. Lecz teraz byl on celem 2 goniacych go...

Xan i Teluumen pochyleni nad drewniana krata do ladowni widzieli tylko tyle na ile pozwalalo im swiatlo rpzedostajace sie do srodka. - Chcesz to otwierac? - Zapytal Teluumen - No chyba. Jak kiedysp lynolem to zajelo nam to 5 dni drogi wiec warto by sprawdzic by nas nikt w nocy nie pozabijal. - odrzekl lekko wystraszony Xan. - 5 dni!? Niec mnie wichry pochlona.. Ja tu tyle nie wytrzymam. Prawda ze plywalem, ale zawsze blisko brzegu! - Teluuen ewidentnie zdradzal po sobie ciezkie obawy. - Nie boj sie.. jak kazdy sie przyzwyczaisz.. A teraz podaj mi tu ten bosak. -
Meszczyszni podwazyli krate i otworzyli ja. Na dole jakie pietro nizej staly jakies drewniane skrzynie. troche szmat i beczek. Xan zeskoczyl na dol a za nim Teli. - No tak... Troche tu ciemno. Gdzie tu sa swiecie? - Xan popatrzyl sie glupkowato na elfa i zaczal sprawdzac co jest w skrzyniach. Z poczatku twarde drewno stawialo lekki opor pod uderzeniami siekiery ale potem sprawa poszla latwo. Ku ich zdziwieniu wewnatrz bylo... Zloto...

Tony zlota. Cale skrzynie wypelnione po brzegi kosztownosciami, kielichami, monetami i innymi cennymi bibelotami. Towarzyszy zamorowalo jak tylko moglo. Nagle z oddali pokladu uslyszeli wrzaski - Ej! Wy tam! Moze byscie pomogli!? - Popatrzyli sie na siebie dwuznacznie. Przeli nie wiecej niz kilka metrow i zeszli na nizszy poklad. Tam mnustwo siana, workow z jedzeniem i dwie wielkie boksy wiezienne. W jednym z nich stal przy wyjsciu jakis mlody meszczyzna majacy nie wiecej niz 28 lat. Ubrany dosc dziwnie jak bo w czerwone szerokie spodnie, czarna skorzana kurtke, biala koszule i dlugie buty oficerki. Zarosniety niczym niedzwiedz z chusta na glowie przywolywal ich ruchami rak. - No! Nareszcie jacys normalni ludzie! Moze by tak ktorys z was dobrych duchow pomogl mi sie stad wydostac? - Jeglo szeroki usmiech prezentowal zadbane zeby a oczy powodowaly ze trudno mu bylo nie zauwac. Jego ruchy byly tylko troche dziwne bo ruszal sie jakby sie czegos mocnego napalil, lecz gdy klatke otworzono nie sprawial wrazenia pijanego czy odurzonego. - Moi mili wybawiciele. - Zdawalo by sie ze chce kazdego z nich przytulic lecz zblizal sie do nich bardzo blisko i wymawial swoja wdziecznosc. - Na imie mi Jack... Kapitan Jack Sparrow, do waszych uslug... - Tak.. On faktycznie musial przezyc cos niebywalego...

Nagle swits w powietrzu przywolal jedna mysl... - PADN¡Æ! - Kula armatnia walnela w glowny poklad i rozbila w pyl gorne poszycie pokladu odslaniajac ladownie. Z gory pobiegl krzyk Kain'a - NA POK³AD! Na poklad! -

[Nimrodel]

B³yskawica mkne³a dziko rozdzieraj±c morskie wody na dwie czesci.
Ów kapitan Jack Sparrow lekko siê ko³ysa³ id±c po równym pok³adzie.
Teluumen zacza³ siê cicho smiac na ten widok acz przerwa³o to kolejny wybuch i kolejny swist w powietrzu.
- Macie moze jakies kule armatnie.. zadnych tu nie widzia³em..
rzek³ Saprrow.
Kali podprapa³ siê po g³owie..
- Cholera..nie pomyslelismy o kulach..
Jego twarz na chwile przybra³ wyraz g³ebokiej trwogi lecz potem promienisty i upiorny usmiech wype³ni³ ca³y statek..
- nie mamy kul.. -szepna³ Teluumen
Przez jego umys³przesz³y najczarniejsze mysli..
Nimrodel zesz³± pod pok³ad zobaczyc co siê dzieje. Jej oczom pokaza³ siê najpierw nieznany mezczyzna w chustce i lekko ko³yszacy siê na schodach. Potem spojrza³± na Teluumena i troche zdezorientowa zapyta³± siê:
- Teluumenie..co to za jeden?
Teluumen rozglada³ sie wokó³ szukaj±c jakiegos racjonalnego wyt³umaczenia ale dok³adnie sam nie wiedzia³.
Mezczyzna sam zas przedstawi³ siê i uk³oni³
- Jack Sparrow.. kapitan.. do us³ug..
nimrodel przesune³a wzrok na Kaliego..
- Dawajcie kule.. jedna za druga mkna w nasza strone a my ani jednej nie pos³alisym
Jack rzek³ trochê niezrozumialei przeciagaj±c kazdy wyraz
- nie ma kul...
Nimrodel nie mog³a nic rzec. Nogi siê pod ni± ugie³y i gor±ca fala przesz³a przez jej cia³o .
- bierzcie wszystko co macie..noze widelce..- rzek Jack.. Tak tez zrobili
bo to wydawa³o siê najlepszym wowczas pomys³em..
Nagle Teluumen ujrza³ ciemn± rzecz na kszta³t kuli zza jedn± z beczek..
- Mamy jedn±... dwie! krzykna³ uradowany.
Xan zbieg³ na dó³ nei zwracajaæ uwagi na Jacka , wzia³ kulê za³adowa³ i wystrzeli³..
- Trafi³em!!! jeden nabiera wody..s³±be drewo.. o tamci zatrzymuj± sie by pomoc ton±cym..
W tym momencie ulga nastapi³± na serca :marynarzy:.. a takze wiatr zada³ mocniej wiadac ich ku duaten..jednak cos ze z³otem musieli zorbic.. nie mogli p³ywac po wodach wewnetrznych z ³odzia pe³n± zlota

[Teluumen]

Statki w oddali stanowily juz tylko senne mary nachodzace podroznikow nocnymi porami. Od tamtej chwili minely dwa dni. Dwa jakze dlugie dni spedzone na rozmowach, nauce zeglarskiego kunsztu, piciu duzych ilosci pokladowego wina. Jack okazal sie byc tak na stale pokreconym czlowiekiem, ale widac ze majacym doswiadczenie i wiedzacym po jakim swiecie chodzi. Jego zabawne anegdoty rozbawialy wszystkich procz zagubionego w myslach Teluumena i Lil nie mogacej odpedzic sie od skrytego wzroku elfa. Kali stal sie pokladowym kucharzem i swoja powinnosc czynil z najwyzsza precyzja acz nie byl tak towarzyska osoba co inni podroznicy. Wolal spedzac dlugie dni przed sterem nie mowiac czasem ni slowa przez dlugie godziny bedac jedynie watrzonym w morska dal...

Noca gwiazdy rospalaly sie niezwyklym swiatlem. Nimrodel lezala w takich momentach na glownym pokladzie majac glowe oparta o burty dziobu i wpatrywala sie w blyszczace punkciki przez cale noce o ile nie dopadal prodroznikow deszcz. Byla zachwycona widokiem, a to dlatego ze juz od wielu miesiecy nie mogla wyrnac poza swiatla miejskie i na wlasna reke popatrzec we wszechswiat. Czesm Teluumen sprawdzal czy elfka jeszcze oddych jak lezala tak wpatrzona w gore ale za kazdym razem okazywala sie szczesliwe ze tak. Nim podskakiwala wtedy jak porazona pradem do gory i nie miala pojecia co sie dzieje. Teli natomiast zwijal sie ze smiechu zapominajac o dotychczasowych udrekach...

Lil spedzala czas mozna nazwac dosyc tworczo. Znaczy studiowala przez dlugie godziny mapy pokladowe i przypominala sobie dawne wybrzeze ktore opuscila wraz z Leila dawno temu. Zaaprobowana tymi papierami nawet juz nie zwracala uwagi na wpatrzujacego sie w jej sliczne lica Xan'a grajacego z Jackiem w karty w kajucie kapitanskiej...

Tak czas mijal... Az trzeciej nocy na horyzoncie zamajaczyla we mgle piracka flaga...

[Morgul]

Piraci musieli oczywi¶cie zauwa¿yæ statek. I jak to piraci, zaatakowali ten statek. Sytuacja by³a beznadziejna... Piratów by³o du¿o, byli równie¿ lepiej uzbrojeni... Wydawa³o siê, ¿e nie ma nadzieii... Ale nadzieja zawsze jest... Otó¿, gdy Teli szed³ do swej kajuty, z piratami gro¿±cymi mu szabl±, aby zabraæ skarby (których tak naprawdê nie by³o...) i gdy otwiera³ drzwi do niej, w drzwiach ukaza³ mu siê ten dziwak z Samary... Wypowiedzia³ on zaskakuj±ce s³owa:
-Nie, nie jestem wariatem. I dobrze wiem czego chcê, wiêc jak dobrze pamiêtasz, powiedzia³em, ¿e spotkam siê z tob±... Tymczasem ty uciek³e¶. I co? My¶lisz, ¿e ³atwo by³o ciê odszukaæ?!
Teluumen by³ bardzo zdziwiony tymi s³owami, a piraci patrzyli na postaæ jak na wariata... Ale ten "wariat" kilkoma szybkimi ruchami ich powali³ i obezw³adni³...

[Beren]

Gary¶ w³a¶nie ucieka³ przed jednym z piratów i przebieg³ przed drzwiami kajuty Teluumena. Gdy k±tem oka dostrzeg³ dziwaka z przystani zamurowa³o go i przystan± z szeroko otworzonymi oczami.
- Ta lina... - zacz±³ siê j±kaæ - To nie by³o... nie by³o jak wygl±da³o... to niechc±cy...
Przerwa³ mu odg³os nadbiegaj±cego i rycz±cego pirata. Gary¶ odwruci³ g³owe i pêdem rzuci³ siê w przeciwn± stronê. Gdy pirat dobieg³ do drzwi i zobaczy³ le¿±cych na ziemi towarzyszy tak¿e siê zatrzyma³. Tym razem nieznajomy spotkany w porcie nie czeka³ a¿ pirat ucieknie i powali³ go podobnie jak poprzedników.

[Teluumen]

[Nimrodel]