Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy

[Nimrodel]

Ch³opiec wedrowa³ oczyma po wszystkich twarzach.. Xan napotka³ na jgo wzrok i serce przeszy³o mu cos miekkiego..

Teluumen widzia³ te iskre zycia w oczach Xana.. W koncu szepna³ mu cos cicho..
- wiem ze lubisz magie... idz..
xan ani na chwilê nie odstepowa³ wzroku ch³opca.. czu³ w nim rosnaca nadzieje..
- Wiesz ze z tym skonczy³em.. nie ku¶ mnie..
W koncu ta jego ciekawosc zwycie¿y³y z jego wol±..

Wskaza³ na ch³opca palcem i zawo³a³ do siebie..
Ch³opiec usmiechna³ siê i zwawo podbieg³ do sto³u..
teraz wyglada³ troche starzej niz pod drzwiami..
-Jestes czarodziejem?
Xan zawacha³ siê. Wszyscy obecni ponaglali go aby sie zgodzi³..

[Morgul]

Do gospody wszed³ podej¿any typ. Blada skóra, podkr±¿one oczy, ciemne w³osy. Nie wydawa³ siê szpetny. Na g³owê mia³ za³o¿ony kaptur. Siad³ przy stoliku w k±cie. Mia³ zmru¿one oczy, ale widaæ by³o i¿ ma czerwon± tenczówkê. Te oczy by³y jakie¶ dziwne - by³y jakby dzikie i kocie... Z ust sz³a mu stró¿ka krwi... Gdy j± poczu³ star³ j±. Ca³y czas patrzy³ w stronê dru¿yny. Wzbudza³ niezwyk³y niepokój... Pies zacz±³ na niego szczekaæ, a on na niego sykna³ i pies uciek³ w k±t. Natomiast koty przychodzi³y do niego siê ³asiæ, a on je tuli³ tak czule, jakby je wszystkie kocha³... Gdy zauwa¿y³, ¿e Teluumen go zauwa¿y³, odwruci³ wzrok. Teluumen zapyta³ barmana kim jest jegomo¶æ, ale on niestety nie zna³ odpowiedzi. Dziwne natomiast wyda³o siê to, ¿e nic nie zamawia³. Gdy podszed³ do niego barman z pro¶b± o zamówienie, ten odpar³, ¿e nie chce. Zapyta³ natomiast o miejscówkê, w miarê woln± od ¶wiat³a. By³o to dziwne, ale taka kwatera siê znalaz³a. Gdy przysz³o o podanie danych osobowych odpar³ szybko:
-Nazywam siê Mauurk Groundfinger.
Brzmia³o to dziwnie i podejrzanie. Teluumen czu³ w nim co¶ dziwnego, co¶ jak przys³oniêcie s³oñca przez chmurê. Chmurê z gradobiciem. Czu³, ¿e mog± mieæ z nim problem. Narazie jednak nie zaprz±ta³ sobie tym g³owy...

[Beren]

- Jeste¶ czarodziejem? - zapyta³ ponownie - Ja jestem... przyjaciele nazywaj±, gdybym ich mia³ nazywali by mnie Gary¶. W ka¿dym razie szukam czarodzieja, poniewa¿ chcê zostaæ magiem i szukam nauczyciela. Czy zgodzisz siê byæ moim nauczycielem?

[Galad]

Xan jeszcze raz popatrzyl na chlopca.
-no dobrze przyjdz tutaj do tej karczmy kolo 3 popoludniu.
-jest, super - wesolo odparl mlody Gary¶

Chlopiec pozenal sie z druzyna i szybko wybiegl przez dzwi gospody.
Telumen i dziewczyny popatrzyi si ena niego. Wtedy jakby zanikly podejrzenia co do Xana...

CHodzmy do pokoju - odparl Teluumen
Druzyna wstala od stolika weszla po drewnianych schodach na gore do pokoju.

-CHodz Teli trzeba zobaczyc rane - powiezial Xan
Elfa zdziwilo to zainteresowanie jak sie czuje jeo przyjaciel. - Pewnie to ten chlopiec tak na niego podzialal - pomyslal Elf....

Xan zdjal wczesniej zawiniety bandarz. Rana nie wygladala dobrze jednak bylo widzac ze sie goi.

- i jak to wyglada - zapytal ranny
-dobrze jest, nie amrtw sie - szybko odparla Nimrodel.

Xan z pomoca Elfki zalozyli nowy bandarz ktory mieli od wlaciciela gospody.

Teluumen podniosl sie. Popatrzyl sie na reszte.
-zauwazyiscie moze cos dziwnego? - spytal
Druzyna popatrzyla sie na siebie. Kazdy z nich robil wielkie oczy.
-No ak siedzielismy przy stoliku do karczmy wszedl jakis dziwny czlowiek, nie wiem wygladal jakos bardzo dziwnie....
Nikt z nich nie odpowiadal. Xan jednak mial jakies swoje domysly ktorych na razie nie chcial zdradzac...

[Nimrodel]

Xan siedzia³ przy stole w swojej izbie oparty ³okciem o stól. nimrodel i Leila wola³y zostawic ich samych sobie.. jeszcze raz..

teluumen leza³ bezw³adnie a rêk± na ranie a Xan wpatrywa³ siê w zakrwawiony banda¿..
- Wiesz co?- rzek³ Xan poi cwhili bezwiednego wpatrywania sie w d³on na bandazu..
Teluumen odwróci³ g³owê w jego stronê i z usmiechem na twarzy odpar³
- s³ucham ciê..

Xan co chwile porusza³ ustami, jakby nie by³ pewny tego co mowi..
|Po chwili wyb±ka³.
- nie wiem dlaczego zgodzi³em siê zostac nauczycielem.. to nie jest dobre..

Teluumen zasmia³ siê cicho t³umi±c reszte bólu..
- no c oty...wiem ze to by³o jedno z twoich marzen..pozostac wielkiem naczuycielem i..
Xan zasmia³ siê i przerwa³.. wydawalo by sie ze rumienia mu siê zabliznia³e policzki..
- Tak tak... miec zone ,dzieci i ustatkowac sie... ale to nie dla mnie..jeszcze wiele przede mna..przed wami..

Teluumen usiad³ i przeciganal siê lekko.. Czu³ ze jeszcze osotania kropla krwi ulecia³a z rany..
- A gdzie Nimrodel... gdzie Leila - rzek³ jakby niewiedzac co sie dzieje

-Wysz³y przeciez...- rzek³ z usmiechem na twearzy..
Teluumen rzadko kiedy widywa³usmiech na jego twarzy..zawsze by³a pochmurna.. powa¿na.. bez zadnych oznak szczescia.. bez zadnego g³ebszego wyrazu..

[Morgul]

W karczmie s³ychaæ by³o radosne ¶piewy, g³o¶ne rozmowy, ¶miechy... Wszyscy dobrze siê bawili, tak jak i dru¿yna. Przy stole nie by³o jedynie Nimrodel i Leili, bo wysz³y siê przewietrzyæ. Teluumen zauwa¿y³ te¿ ze zdziwieniem, ¿e nie ma nigdzie równie¿ tego Maaurka czy jak mu tam by³o... Podej¿any typ... Dziwny i jakby nie by³o w nim ksztyny ¿ycia... to a¿ dziwne... Kim on mo¿e byæ? I nic nie zamówi³... Nawet piwa... Dziwna postaæ... No i jeszcze to, co dzieje siê z Xan'em... To mo¿e byæ niebezpieczne... Oby wszystko skoñczy³o sie dobrze...
-No ile one mog±?-rzek³ Teluumen, choæ nie zauwa¿y³, ze powiedzia³ to na g³os..
-Wróc± kiedy bêd± chcia³y... Pozwól im odetchn±æ... Tu jest taki zaduch...

[Beren]

Zbili¿a³a sie trzecia. M³ody Gary¶ zbli¿y³ sie szybkim i zdecydowanym krokiem do gospody. Min±³ Nimrodel i Leile niezauwawszy ich wcale.
- Hej! - zawo³a³a go Nimrodel ³api±c go za ramiê - Ty do Xana, prawda? Garu¶?
- Gary¶! - odpar³ ch³opiec odwracaj±c g³owê w stronê mówi±cej - Tak. Pamiêtam ciê. By³a z nim. Czy jest w ¶rodku? - zapyta³ wskazuj±c na drzwi gaspody.
- Tak. Choæ z nami.
Po tych s³owach razem wszedli do ¶rodka.

[Galad]

Gary¶ przeszedl przez dzwi. Ucieszony ujrzal Xana. Juz mial zaczal biec kiedy uzjzal przed soba jakiegos mezczyzne. Podnios oczy aby spojrzec w twarz czlowiekowi. Gary¶ w pewnej chwili przestraszyl sie tym co ujrzal. Te oczy bez zadneo uczucia, ta twarz jakby juz dawano umarla....
Chlopiec szybko odszel na bok i podszedl do czarodzieja. Zaraz potem weszla Leila z Nimrodel ktore jednak nie widzialy tego zdarzenia. Nie ujrzaly nawet nikogo podejrzanego. Jakby rozplynal sie w pwietrzu...

[Nimrodel]

Gary¶ spojrza³ ponownie na drzwi.. Nie by³y zamkniete ale otwarte.
Powietrze niespokojnie chula³o pomiedzy niedomknetymi okiennicami..

Xan wsta³ i chcia³ podejsc. Wyciagna³ przyja¼nie d³on do przywitania siê.
Gary¶iem w tym moemnice ow³adne³± niesmaowita chec dowiedzenia sie czwgos na temat te dziwnej postaci..
- Zaraz przyjde- rzek³ wyra¼nie do Xana..
Szbko ruszy³ w stronê drzwi i znikna³ za nimi w uliczkach Samary..


Teluumen siedzia³ z opartym lockiem na ³awie. Wciaz spoglada³ na drzwi. Xan schoa³ uniesion± d³on do kieszeni p³±szcza
nimrodel wpatrywa³ sie w sufit niezauwazajac znikniecia Garysia...

Leila przerwa³± martwa cisze zalgajaca w pomieszczeniu.
- dziwny ch³opak... Pewnie juz nie wróci.. - rzek³a obojetnie.

Wszyscy przerwali dotycczasowe zajecia. Nimrdoel spusci±³ wzrok, a Teluumen przemowi³
- nie.. nie zrobi³by czegos takiego...
Xan przysiad³ i opar³ d³on na kuflu piwa..
- Dlaczegóz by nie? -zapyta³± nimrodel z³ebiuajac sie w dyskusje..
Teluumen westchna³.
- Widac by³o ze zalezy mu na tym wszystkim.. na nauce magii..
Xan usiad³ i obojetnie spojrza³ na barlimana i swieczki jarzace sie nik³ym blaskiem..

Niecierpliwosc zzera³a Teluumena. powoli ale jednak. Obojetnosc Xana ros³a.
Teluumen po chwili wsta³ i podszed³do drzwi.
-IOde go szukac.. teraz ja jestem prawie pewien ze nie wróci..
Nimrodel wsta³a i pobieg³a za nim.
- Ja tez ide.. nie wiadomo co moze sie stac..a twoja rana nie jeste jeszce ywleczona...

Teluumen usmiechna³ siê i otworzy³ drzwi. .Wyszli razem na dwór.. By³o pusto.. jednak to by³o dziwne jak na te pore dnia..

Ruszyli widocznymi sladami ch³opca.. Bez watpienia bieg³..

[Galad]

Oboje wiedzili ze nie ma co go gonic. Nie dali by rady, Teluumen ni edal by rady. Pomiumo woli walki nie mogl pokonac bolu jaki zadawala mu rana..
-CHodz nie dasz rady biec za nim
Teluumen dotknal klatki piersiowej. Przez material bylo czuc ze z rany leci krew.. Zaraz potem biala koszula stawala sie czerwona w miejscu rany.
-Teluumen - wykrzyknela Leila - chodz szybko do srodka...
Nie zdazyla Telummen upadl bezwladnie na ziemie. Dziewczyny zszokowana wbiegla szybko do srodka.
-pomozcie mi z Teluumenem jest gorzej.
Xan i Nimrodel szybko sie podniesli i wybiegli na zewnatrz.
-Do pokoju z nim - powiedzil Xan.
Zpomoca dziewczyn udalo im sie przeniesc rannego do pokoju. W hollu ludzie gapili sie na nich a wlasciciel poszedl za druzyna. Wlasciciel szybko otworzyl dzwi do pokoju. Trojka polozyla Elfa na lozku. Szybko rozpieli koszule i zdjeli bandaz. Rana kiepsko wygladala. Caly czas krwawila...
-Tutaj potrzebny jest zachor - wycedzila Leila.
-dobrze zostancie tu ja poszukam jakiegos medyka, ktos moze nam pomoze - powiedzila Xan i pedem wybiegl z pokoju.
Zbiegl na dol a potem na miasto...

[Teluumen]

Mrok... Zdawal sie byc dookola... Pod... I nad... Nieslychane uczucie gdy ktos zasypia nawet nie wiedzac kiedy... Juz nawet nie obchodzi Cie co sie dzieje z twoim cialem.. Ma przeciez ono role tylko skorupy otaczajacej prawdziwe twoje zycie... Ale ten wirujacy przed toba przedmiot... Przypomina ci o czyms? Moze o kims? A moze widzisz go pierwszy raz... Moze kidys procz niego zobaczysz cos jeszcze...

Teluumen'a zbudzil nasilajacy sie kaszel. Az chcialby przylozyc dlonie do ust... Oczy otworzyly sie mu szeroko jakby to nimi chcial zlapac tchu. Widzial przed soba kila glow. Oczy jak narazie byly tylko rozmazanymi plamami ale zdawal sobie sprawe z tego ze wszystko skierowane jest wlasnie na nim. Nagle... Przenikliwy bol przeszyl go jakby na wylot... Uslyszal skwierczenie... Moze skwierczenie jego samego? Nie zdawal sobie z tego sprawy... Znow zapadla ciemnosc...

- Cholera... Bardzo z nim nie dobrze... Choc nie wiem czy powinnam przy nim wymawiac te slowa... - Wzdrygnela sie Leila. Jej oczy byly zmeczone, skora wskazywala ze juz od kilku dni nie spala... Nie zaznala nawet chwili odpoczynku... To wedle tego gdzie byli pozostali?

------------------------------------------------------

Trzy Dni wczesniej...

------------------------------------------------------

- Niech to szlag! Gdzie teraz go szukac?! - Nimrodel krzyknela posrodku ulicy... Niedaleko odzywaly sie fale przyplywu rozbijajace sie o kawienne nabrzeze. Poza tym noc wydawala sie spokojna. Leila zostala z Teluumen'em. Za Gary¶iem pobiegli Xan i Nimrodel... Czyzby juz tak sobie ufali? Xan elficy napewno... Ale z kolei druga strona pozostawala niewyjasniona...

- Tak.. Badz teraz madry... Cholera, tak szczerze mowiac to od poczatku spodziewalem sie jakiejs przygody z tym gnojkiem. On za bardzo pragnie posiasc wiedze... Za duzo w nim niecierpliwosci, tej wewnetrzej agresji... -

- A nie mozesz powiedziec ze poprostu nie mial kogos kto moglby mu dac czasem w skore dla uspokojenia? -

- Bardzo mozliwe... Ale to co? Ja mu nie dam takiego autorytetu! -

- Bynajmniej nie powinienes... Ja radze wracac do gospody... Zobaczyc co z przyjacielem ktorego zarowno Ty jak i po czesci ja dobrze znamy... - Nimrodel dotychczas stojac nieruchomo odwrocila sie gwaltownie i ruszyla spowrotem ku gornym partiom miasta.

- Eh... W kazdym badz razie, chyba masz racje... - Oboe ruszyli wolnym krokiem w gore... Nie spodziewajac sie niczego... A akcja wisiala w powietrzu...

------------------------------------------
------------------------------------------

PS. pragne zauwazyc byscie nie przekroczyli dwoch dni i jednej nocy!

[Beren]

Szli powoli, pewnie, trochê zawiedzeni, ale i ich krok wyra¿a³ "a nie mówi³em?". W okolicy by³o cicho. Nikogo nie spotkali id±c. Nagle us³yszeli, ¿e kto¶ biegnie, ale nie krzyczy. Z bocznej alejki wybieg³ Gary¶, wygl±da³ na bardzo przestraszonego. Nimrodel zatrzyma³a go.
- Czemu wybieg³e¶ z gospody?- zapyta³a gniewnym tonem
- Ja... ja tylko... chcia³em zobaczyæ.... zobaczyæ kto to jest... - mówi³ ch³opiec, zawsze pewny siebie i lekko zarozumia³y, teraz wyra¿nie przestraszony.
- Kto?
- Ten cz³owiek... z gospody... nic z³ego... tylko zobaczyæ... wybaczcie...

[Nimrodel]

Gary¶ wyglada³ na niesaowicie przestraszonego ch³opaka. Oczy wielkie jak z³ote monety a g³os drgaj±cy jak srebrna struna..
Xan spojrza³ na ch³opaka i rzek³ cicho..
- Jaki mêzczyzna?

Gary¶ stana³ prosto przed Xanem i rzek³ spokojniejszym tonem.. Bardziej przyt³umionym przez siebie strachem, nizeli prawdziwie spokojnym..
- Tam w gospodzie... By³ mêzczzyzna.. Blady i mia³ dziwne oczy.. By³ po prost straszny... a ja..chcia³em za nim pobiec..

Xan spojrza³ na Nimrodel, która wpatrywa³a siê w niebo i wydawa³a sie nie budzic ca³a sprawa najmniejszego zaineresowania..

Xan juz nabra³ tchu.. Jakis gniew go ogarn±³.. Straci³ nawet ochote by go uczyc.. pierwsze wrazenie by³ z³e.. Nieus³uchany i uparty...
- Czy ty wiesz co zrobi³es?.. Nie powinienes sam biegac po u...

I nie zdazy³ nic juz powiedziec..nawet dokonczyc. Nimrodel sta³± obok i wpatrywa³± siê tymi niezwykle spokojnymi i zobojetnia³ymi oczami w ch³opca i Xana..

- Zostaw go.. ¬le zrobi³.. cóz zrobisz..
Nimrodel w oko wpad jeden ma³ szczegó³.. Rozdarty rêkaw ponizej ³ocka..
Szybko podesz³a i wyrwa³a zen rêke ukrtyta za plecami..
- Co ci sie sta³o?- zapyta³a spokojnie..
Xan przypatrywa sie niespokojnemu wygladowi ch³opca..
Gary¶ sppusci³ wzrok i rzek³:

- Posz³em za gospode.. i zobaczy³em cos..w³ascwi tego mezczyzna. odwrocil sie a ja ni mog³em sie ruszyc.. wiecie.. strach..
Gdy mog³em uciekac zahaczy³em o gwozdz wsytaj±cy z beczki..' to wszystko...

Nimrodel odesz³± na bok i rzek³± do Xana..
-Chodzmy z tad.. niemi³e miejsce.. wrecz straszne.. zw³aszcza w tej dzielnicy.. Doki.. pe³no tu z³odziei...i bandytów..

Xan wsta³ i z³apa³ Nimrodel za rêke.
- Czuje cos.. cos niedaleko..

[Teluumen]

Gary¶ ruszyl przodem wiedzac ze ma za soba swoich nowych znajomych. Szkoda tylko ze wciaz tak malo wie o otaczajacym go swiecie. Pociagnal z kopyta i zniknal za najblizszym rogiem... Xan z Nimrodel patrzyli sie na ta jedna wielka oznake glupity z politowaniem no i moznapowiedziec wspolczociem. Choc pamietali dobrze ze oni w wieku 16 lat robili dokladnie to samo...

- Naturalnie ze niedaleko... - rzekla persona znajdujaca sie tuz za zwroconymi w strone morza towarzyszami. Xan odwrocil drastycznie glowe, lecz jego ruch zostal przerwany gdy miedzy swoimi oczami zauwazyl rozmazana koncowke pistoletu. - Co? Moze zdziwiony? Zastanawiam sie tylko dlaczego wciaz interesujecie sie tamta sprawa... Zycie wam nie mile czy co? Oh... Wybaczcie mi... Taka niewychowana jestem. Nazywam sie Lili... Cudowne imie, prawda? W szczegolnosci dla niewinnej dziewczynki probojacej zalatwiac sprawy za odrobine wynagrodzenia. Acz nie powiem ze nie przynosi mi to przyjemnosci. Tak wiec moze przejdzmy do rzeczy. Xan i Nimrodel prawda? Slicznie... Szkoda tylko ze nie jest tu z wami Lelia Pousterbright. Ale no coz. Ani ja ani ona nie mozemy byc w tych samych miejscach naraz. No dobrze, wstep mamy za soba, przy okazji wybaczcie ze tyle mowie, ale nie moge sie powstrzymac. - Usmiech zawital na dotad kamiennej twarzy Lil. - To jak? Moze pojdziecie ze mna? - Nimrodel nie mogac juz tego dluzej sluchac ruszyla sie gwaltownie w strone dziewczyny. - Spokojnie Slonko... - Drugi pistolet zgrabnie pojawil sie w reku Lil. - Xan patrzyl sie na swojego kata w nieprawdopodobny sposob. Wiedzial ze jak sie rusy kula idealnie przyszyje mu glowe na wylot, a wtedy ciezko bedziec komukolwiek z rana powiedziec dziendobry, czy przekazywac tajniki swojej niklej wiedzy magicznej. Tak wiec oboje poslusznie obrucili sie na pietach i posli dalej w gore ulicy majac prz glowych przylozone dwa pistolety...

- O czym ty mowisz do cholery... Mi nic nie mamy wspolnego z jaka kolwiek sprawa! - Zapytala zirytowana Nim.

- Oj, naprawde? Co za szkoda... Pomijajac fakt ze zjawilas sie tu w nieodpowiednim czasie to jeszcze zadajesz sie z nieodpowiednimi osobami. Mam nadzieje ze Teluumen zrozumial, albo jak jego stan sie pogorszy nigdy nie zrozumie co widzial i dlaczego... I jak wazne jest to by nic nie mowil nikomu. A Ty Xan? Po jaka cholere wracales do Samary? Ja Cie nigdy nie zrozumiem... Kiedys bylo nam razem tak pieknie a teraz stajesz przeciwko mnie. Pomijajac fakt ze dzialam oczywiscie na czujes zlecenie... - Szli kamienna ulica... Stukot ich butow bil rytmicznie w uszy. Towarzysze uwarzali na kazdy swoj krok... By przez glupi przypadek nie zostac smiertelnie postrzelonym przez zwariowana dziewczyne.

- Lil... To bylo zaledwie rok temu... Wszystko jeszcze da sie naprawic... Naprawde, mozemy stanac po tej samej stronie barykady. Sloneczko... - Xan probowal wszystkiego by ratowac sytuacje...

- Cholera wiedzialam ze to powiesz. - Mimo iz Lil stala z tylu czuc bylo ze opuscila bronie. - Slonko... Pamietam te slodkie slowa ktore mi szeptales do ucha... Bylo pieknie - Xan nie czekajac az dziewczyna sie rozmysli odwrocil sie drastycznie z zamiarem uderzenia jej w glowe. Lecz zwinny ruch dziewczyny pozwolil uniknac uderzenia a ponad to zwalil czarnoksieznika na ziemie. - Ale nie wybacze ci sukinsynu tego ze mnie zostawiles dla jakiejsc dziwki z przedmiescia! Gnoj pieprzony! - Krwe zalala posadzke... Rozbity noc i policzek Xana nabrzmiewamy coraz mocniej krwia... Liczne uderzenia spadajace na niego jak gromy stawaly sie coraz slabsze. nie dlatego ze dziewczyna sie rozladowywala... To on tracil powoli czucie. Nimrodel zachecona mozliwoscia rzucila sie na Lil. Lecz jedno swi¶niêcie pistoletu przez twarz elfki wystarczylo by zknock-outowac ja cisnac o ziemie. - Niech to szlag! - Zawyla Lil... - Do dupy z takimi interesami! -

- Oj co sie przejmujesz... Dawaj Lil.. Spokojnie... Zaraz to scierwo wrzucimy na woz i zawieziemy Neuerowi... Juz? Spokojna? - Postac wychylajaca sie zza rogu mowila spokojnie i cicho. Lil dyszaca od wysilku schowala oba pistolety do kabury i chwycila Nimrodel za rece zaciagajac za najblizszy rog... Zas meszczyzna wyjal spokojnie szur i zwiazal Xan'a tak ze biedak nie mial juz mozliwosci jakiegokolwiek ruchu...

[Nimrodel]

Nimrodel leza³a w zupe³nej bezorientacji..wszystko wokol niej siê ko³ysa³o. Nie mog³a wstac. Mia³a skrepowanie dlonie i noigi. Xan leza³ gdzie dalej. Widzia³a jego sylwetke Siedz±c± i spokojn±..
chcia³a wstaæ. Podnios³a obie nogi zamachnela sie do przud i przyklek³a. wyprzezy³± nogi i stanê³a.S

Szybko ktos podbieg³ i kopn±³ j± ponizej kolana.
-Jak kaz± ci siedziec to siedz...- rzek³± Lil.
Xan wyprezy³ siê i wbi³ wzrok w kobiete. Jej pistole wisia³ bezw³adnie na pasku..
- I co ja mam z wami zrobic... powiedzcie mi..Kochani..
Lil mowi³a tak sarkastyxcznym tonem ze nimrdoel mia³a ochote podejsc i plun±c jej w twarz..
- Wiem ze mam was zawiesc.. ale gdyby...gdyby pobawic siê wami./..
a zw³aszcza tob±.
Odwróci³a siêw stron Xana.. Jego oczy by³y pe³ne niewinnosci...
-Nie rób takich oczu... gdyby nie interes i twoja nedzna zdolnosc przewidywania ne b³o by mnie tu.. i was przedewszystkim..

Lil skonczy³± i odesz³± na bok.. Szepta³± cos do ucha jakiemus mezczyznie. Podesz³± do drewnianych drzwi i zawróci³a na piêcie.
Sz³a krokiem powolnym i lekko buja³± sie we wszystkie strony..
- A gdzie Teluumen.. powiedzcie mi.. przyjaciele
Xan siedzia³ cicho a jego g³owa wisia³a mu bezw³adnie na piersi.
Lil patrzy³a na niego i ogarne³a j± radosc... nieprzemilczana i niezrozumia³a radosc..
- Ty mi powiedz...gdzie Teluumen..
Nimrodel podnios³a oczy i milcza³a. ni mowila nic.. wciaz kreci³o jej siê we ³bie..
- wiec..ty mi ez nie powiesz... Trudno.. i tak z was to wyciagne.. predzej czy pozniej... zabiore was wszystkich... ale rteraz liczy sê XAn...

[Beren]

Trochê wcze¶niej:

Nimrodel i Xan w³anie zniknêli za rogiem. Gary¶ ci±gle bieg³. Nagle zatrzyma³ siê. Co¶ dziwnego. Nikt za nim nie bieg³. Wolnym krokiem ruszy³ w drogê powrotn±. Gdy doszed³ do rogu, z którego ostatni raz widzia³ dwoje towarzyszy wychyli³ siê lekko. Zobaczy³ Xana, Nimrodel i jeszcze kogo¶. Ten kto¶ grozi³ im broni± i ju¿ znikli w zau³ku. Ch³opiec podbieg³ do zau³ka. Tamci szli wolno. Gary¶ rozejrza³ siê i podnius³ jaki¶ nied³ugi kij le¿±cy pod drzewen ozdabiaj±cym szr± drogê. Teraz ruszy³ po woli za porwanymi przyjació³mi tak aby go nie zobaczyli.

[Nimrodel]

Nimrodel szarpa³a siê teraz na widok czarnego wozu..
Lil zasmia³a siê cicho prowadz±c elfkê za rêkê.
- nie bój sie..nie jedziemy tym nigdzie..wasza kolej kiedy indziej nadejdzie...
Xan szed nadal ze spuszczon± g³ow±. D³onie chcoaz spetane szuka³y czegos bezweiednie miedzy po³ami p³aszcza.. natkn±³ siê na zimne zelazo.. May kawa³ek wystaj±cy z pochwy.. Jego oczy ziaskrzy.. Przsytan±³ lekko jednak nic nie mówi³.
|Odwróci³ siê za siebie i ujrz±³ niewyrazn± postac chlopca w szasrym p³aszczu....
Szybko dostrzeg³ i zrozumia³ ze to Garys... Ach jakze on teraz uwielbia³teo chlopca.. Tylko dlaczego idzie za nimi.. mog³ pobiec tam..do gospod i zawiadomic kogokolwiek..

Teraz jego umys³ ca³kowicie zosta³ zacmiony przez jedno jedyne s³owo padajace z ust Lil..
- To tutaj.. w³ascie do srodka.
Xan rozejrza³ siê.. To by³a wielka stara stodo³a... pare desek strecza³o po bokach nadajac temu niesmaowicie brudny wyglad..
Nimrodel pierwsza postawi³a stopê we wnetrzu.
Cuchnia³o stechlizn± i staarym siane.. Jakies krowy mucza³y i konie rza³y w oddali...
- W³ascie tutaj.. i czekajcie...- rzek³a Lil.. gwizdne³± przeicage i przy drzwiach zjawi³ sie niewysoki przsadzisty mezczyzna..- to jest Gorth.. bedzie was pilnowa³.. ja muszie isc poza³atwiac sprawy ziwazane z wasza jutrzejsza odró¿a.. ¿egnam..

Drzwi zamkne³y siê. Gorth usmiechna³ siê do Nimrodel i opar³ siê o drzwi stodo³y.
Nimrodel spojrza³a na mezczyzne, który teraaz smacznie pochapywa³..
Kopne³± Xana wyswobodzon± nog±.
- Zyjesz?- rzek³a
ZXan kiwna±³ g³ow± i rzek³ z trudem..
- Widzia³em Garysia.. idzie za nami... mo...-
W ten rozleg³o siê ciche pogwizdywanie.. Gorth chrapna³ i przewróci³ sie na niewielki stóg siana. Zapad³± g³ucha cisza..
Za chwilê jednak Garys zawo³a³..
- Xan.. Nimrodel..estescie?
Xan warkna³ a Nimrodel podczo³ga³± siê pod drzwi..
Garys spojrza³ w czyste oczy elfki i bez³adnie spetane sznurem cia³o Xana..
- Pomóc wam?-
Xan spojrza³ na ciemn± sylwetke za drzwiami.
- Jedeynem sposobem na pomoc.. bedzie to jeslki ty pobiegniesz do gospody i zawiadomisz kogos.. Leile.. albo Tluumena...
Garys wsta³ i ruszy³ pede.. zdazy³ jeszce krzyknac..
- Nied³ugo wrócê...z pomoca..
Xan leza³ bez³adnie.. Gorth pochrapywa³ w sianie i zapomnia³ o wszystkim..
Lezeli d³ugo..niewiedzieli ile.. stracili poczucie czasu. nimrodel patrzy± to na krowy to na konie zujace siano i cielecym wzrokiem wpatrujace sie w cia³a lez±cej ak worki w stodole..
Xan ciagfle leza³z g³ow± na piersii.. bez zadnych pomys³ów leza³ tak nie wiedzac na co czekaj±c...

[Teluumen]

- Hej maly... Gdzie ci tak spieszno? - Zapytala Lili lapiac chlopaka za gore koszuli. - Czy takie male dzieci jak ty przypadkiem nie powiny byc w lozkach o tej porze? -

- Yyy... Tak prosze pani... Powinny! - Gary¶ przestraszony jakby zobaczyl ducha otworzyl szeroko swe niebieskie oczy i wpatrywal sie w sliczna br±zowooka morderczynie. - Juz zaraz wracam... Naprawde... -

- Skoro tak mowisz... To idz... - Lili puscila Garysia i pozwolila mu odejsc. Ten, poprawil koszule i ruszyl pelnym biegiem w strone zabudowan. Lecz popelnil jeden zasadniczy blad... Obejrzal sie...

Lili szybko jak blyskawica skojarzyla fakty. - Ty cholero... - Ruszyla za nim pelnym biegiem. Powoli chlopak zblizal sie do swiatel. Wpadl do najblizszego domu gdzie swiecilo sie swiatlo. Zatrzasnal za soba drzwi i zaryglowal wielka belka.

- Ej! Chlopcze co ty do cholery robisz! Tu jest karczma! - Odezwal sie gruby karczmarz polerujacy swoje szklanki. Oprocz niego bylo tak jeszcze jakies 5 osob takze dziwnie patrzacych sie na chlopaka ktory podtrzymywal drzwi. Lecz co ciekawego nie uslyszal by ktos sie do nich dobijal czy stal i dyszal... - No co robisz gnojku! Juz mi od tych drzwi! - Karczmarz wyjal spod lady porzadna pale i ruszyl w strone chlopaka. Ludzie poodwracali sobie krzeselka by lepiej widziec cale to przedstawienie. Chlopak jedyne co mogl w tej chwili zrobic... Zdjal belke i stanal obok drzwi. Barman zdajac sobie sprawe ze jego argumenty zaczely funkcjonowac stanal naprzeciw chlopca. Zlapal go za przod koszuli ktora juz wyjatkowo pomieta byla a okreslenie ""biala" mogla byc stosowana tylko do pobierznego scharakteryzowania sytuacji i uniosl do gory. Lecz nie na dlugo. Bo drastyczne otwarcie drzwi zwalilo barmana z nog i spowodowalo jego czasowa nieprzytomnosc. Lili odskoczyla po kopniaku w drzwi zlapala rownowage. Weszla do srodka jak burza. Spojrzala sie po gosciach, zlapala przerazonego malca i wyszla trzymajac go - oczywiscie - za koszule...