Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy

[Galad]

Po pewnym czasie reszta druzyny zobaczyla Gil-Galada. Po paru dniach zdjeto wszystkie bandaze. Nie bylo widac blizn poza ta jedyna na twarzy.
Paladyn jednak dalej sie nie budzil. Druzyna zniecierpliwiona ciaglym czekaniem pytala sie Elronda czy mona cos zrobic. Ten jednak mowil ciagle:
-niestety nic.
Pewnego dnia kompania jadla jak codzienne sniadanie. Pod koniec zauwazyli oni zbiegajacego Elfa ze schodow. Zdziwiony Elrond zapytal go:
-co sie stalo
-szybko na gore...
Druzyna odrazu wiedziala o co chodzi. Zerwala sie i za Elfem wbiegla po schodasz a potem do komnatuy gdzie lezal Gil-Galad...

[Keira]

Keira szybko pobieg³a za elfem. O ma³o nie wywróci³a siê na schodach, potykaj±æ o d³ug± szatê. Wesz³a do pokoju Gil-galada. Paladyn mia³ otwarte oczy. B³±dzi³ nimi po ¶cianach pomieszczenia. Czarodziejka podesz³a do niego ujê³a go za rêkê i ³zami zrosi³a jego zagojona skórê. Nic nie mówi³a, p³aka³a ze wzruszenia i rado¶ci...

[Nimrodel]

Gil-Galad jakby wybudzi³sie z zamy¶³enia i podobnie jhak kiedys Keira zerwa³ sie z przera¼liwym krzykiem na ustach
Keira uyspokoi³a go g³aszczac czule po g³owie. Wci±z p³aka³a. ELrond i reszta elifich towarzyszy u¶miechneli sie do siebie. Elrond wystapi³przed wszyastkich i rzek³donmosnie..
-Wiec..skoro wszystko juz jest w niemal najlepszym porzadku..chcia³bym z wami porozmawiac w sali obrad...a potem..wyprawmy uczte..
Wszyscy przyjeli te nowiine ze smiechem na twrazy..
D³ugo b³adzili nie móc doczekac sie dalszych wydarzeñ..
By³ wieczó..s³oñce juz zachodzi³o i jego ostatnie promienie opada³y na twarz Luthien..nagle us³ysza³a gong który rozleg³ sie na znak rozpoczecia obrad..Odwróci³a siê i posz³a. usmiechne³a sie na mysl zakonczenia tego wszystkioego..podnios³a wzrok i w tym samym momencie wpad³a na czyjas postac..szybko ztwierdzi³a ze jest to obiekt jej zainteresowan..ów mêzczyzna o dziwnym wygladzie..nietutejszym..
-Przepraszam najmocniej..-rzek³a po chwikli ciszy..
Mêzczyzna uk³oni³ siê nisko i odpar³..
-Ja równiez..
Pod±zy³ chwiejnym krokiem w stronê wybrzez±..Ca³ymi dniami widzia³a go przesiadujacego na tle morza..bez watpienia musia³ je mocnop kkochac....
Na sali panowa³o zamieszanie./.wszyscy krazyli poo niej nie mogac znalesc miejsca...Ku uciesze wszystkich ukaza³ siê ELrond. usiad³ na honorowym iejscu. Wszyscy natychmiast usiedli po³ozyli d³onie na kielichach...TYLko Nimrodel siedzia³± cicho trzymajac d³on na zwinietym paipeirze..zastanwia³± siê..czy powiedzieci m czy tez nie.,..z reszta..jej wój i tak juz sie czegos domysla...

[Keira]

Elrond powsta³ z miejsca i wzniós³ kielich:
- POzwólcie na pocz±tku na ma³y ³yk wina za zdrowie i chwa³ê Aurechiela, bo to dziêki jego odwadze jeste¶my tu dzisiaj w takim towarzystwie.
Elf wsta³, sk³oni³ siê i obdarzy³ u¶miechem dru¿ynê. Nimrodel za¶ wziê³a g³eboki oddech i stara³a siê nie rumieniæ. Nie umknê³o to jednak Keirze, która od dawna wyczuwa³a sympatiê elfki i elfa.
- A teraz mo¿e przejd¼my do sedna sprawy...moi drodzy co chcecie robiæ dalej??

[Nimrodel]

Nimrodel kurczowo trzyma³± zwitek w d³oni. Aurechiel stan±³ przy jkednym z filarów i obesrwowa³ elfkê. Ona jednak nie reagowa³a..pierwszy raz nie wiedzia³± co poczynic..
-Planujemy isc do mrocznej puszczy..i oddac to co nam pisane..rzek³ Beren..
Wojownik spojrza³ na elfkê i da³ jej gestem znak ze ma mówiæ.
Nimrodel wsta³a odgarnê³a w³osy, jednak lewa d³on trzyma³a pod po³ami.
Elrond pokaza³ je mapê która leza³a rozpostarta na stole.
Podesz³± szytwno do niej i zacze³a mówiæ... Popczu±³ tez ze powinna powiedziec o tym co trzyma w niewiedzy innych...
-Teraz przejdziemy przez góry. lub na oko³o..w ostatecnzosci Moriê...
-Wszyscy znali jakimi stosunkami odarzaj± sie obie rasy..-Potem isc mniej uczeszczanymi traktami ku puszczy...
- A jak zamierzacie przejsc przez rzekê?-przerwa³ Elrond-chyba nie macie zadnej ³odzi?
nimrodel spokrza³a na towartzyszy ...Wszyscy wpatrywali sie w nia ze zdumioeniem. Wtedy popusci³a d³oñ... jakis swistek przelecia³ przez salê..i wyladaowa³ u stóp Elronda..

[Keira]

Elrond scgyli³ siê i podniós³ zwitek, rozwin³± go i przleie³ wzrokiem. U¶miechn±³ siê i wsta³:
- Nimrodel...to chyba nale¿y do ciebie
Elfka podesz³a i dr¿±c± rêk± wziê³a kartkê...
- Tak....powinnam wam by³a powiedzieæ
- Nie Nimrodel...dobrze zrobi³as, to powinno pozostaæ w tajemnicy, ale zaraz oddam ci g³os i wyja¶nisz reszcie co to jest.
- Dobrze Elrondzie - elfka rozchmurzy³a siê
- No dobrze, czyli ruszmy do Mrocznej Puszczy - Keira odezwa³a sie -Zanim Nimrodel powie nam co to jest, ja mam pytanie.
- Tak? S³uchamy ciê czarodziejko...
- Czy s± jakies plany co dalej? Co po osi±gniêciu celu ?
- Hmmm, to wyja¶nimy pó¼niej, a teraz...Nimrodel opowiedz im o tym papierze
Elfka kiwnê³a g³ow±.

[Nimrodel]

-Wola³abym jednak..zaczac od tego co mniej wazne..-rzek³± Elfa..
elrond westchna³ a reaszta druzyny opad³a d³onmi na stole
- Po wszystkim tylko od was zalezy co chcecie robic..napewno bezpiecznie by by³o gdybysmy razem wrócili w jakies bardziej bezpieczne miejsce...
Wszyscy pokiwali g³ow±..
-to ju wszystklo na ten temat..teraz przechodze do histori tego zwitku.-Gdy to rzek³± podnios³a go, jednak nie roziwne³±..
-kiedy istota, któa nas goni³a..zosta³± zabita..trzyma³a w d³oni skrawek papieru..Gdy nie widzieliscie wzie³am j±...
Beren wsta³ i podszed³ do elfki.. obejrza³ zwitek i rzek³
-Rozwiñ to...
elfka przelkne³a sline jedna szybkim ruchem zerwa³a linkê któa zwiazywa³a rulonik...na pocz±tku nie dzia³o siê nic nadzwyczajnego..

[Galad]

Nimrodel patrzyl an azwoj.
Wszyscy w sali zaczeli sie niecierpliwic. Elrond caly czas patrzyl a to na zwoj a to na Nimrodel. Elfka zaczela sie denerwowac. Myslala czy dobrze zrobila. Popatrzyla na kompanie i trozwinela do konca zwoj. Po tym odetchnela. Jednak wiedziala ze jesli mialo sie cos stac to zaraz sie stanie...

[Nimrodel]

wszyscy spogladali na siebie ze zdziwieniem i lekka niecierpliwoscia w oczach..
Nagle sam unios³ siê nad ich g³owy i buchna³ z niego ogien.
Ze zwitku nie zosta³o nic...prawie nic..
Na stol opad³ popió³. aurechiel zawowa³ s³ug aby ztrarli resztki ze sto³u
-Poczekaj..nie rb tego-rzek³ elrond wskazujac palcem na elfa.
Jeszcze chwile trwali w ciszy ..oplaci³o sie. popio³ zacza³ jarzyc sie blaskiem i pocza³ ukladac sie w plonace litery.
" Zabij tych..co ida do lasu nieprzebytego..oni nam gro¼b±..oni nam smiercia..jezeli to co niosa osiagnie swój cel...,
Napis przez chwile jeszcze plona³ po czym zgas³..
zap-ad³a g³ucha cisza...
-Napewno nie dotyczy to nas...-rzek³± za chwile Keira
elrond zamrucza³ przed nosem..
-z pewnoscia nie...jestewm pewien..tak jak wy..bynajmniej wiekszosc..
Elrond spojrza³ siê na Berena..
-jezeli chcecie zostancie jeszcze pare tygodni..przyda wam sie pozadny odpoczynek...
Wszyscy sumniechneli siê , wstali od sto³u i udali siê ku wrotom..
Elf napotka³ na niespokojny wzrok Berena..
-a TY..zostan przez chwile..-rzek³ jeszcze gdsy ten zmierza³ ku drzwiom...
Beren wiedzia³ o co chodzi...
-S³ysza³em o wszystkim co sta³o sie z toba..o tym ze chia³es...-tu przerwa³ i nie konczy³..Beren przytakna³..
-czy powodem tego by³a Keira?
Beren b³adzi³ oczyma po sali..
-Tak..ale to nie jest juz wazne..
Elrond usiad³ w zdobionym fotelu i rzek³± cicho..
-wszystko jest wazne...to co napotkamy i to, co juz dawno widzielismy.a. szczegolnmie to co zostao w naszymsercu..pamietaj..-elf wsta³ i opar³siê o kolumnê-a teraz..jesli chcesz mozesz isc..
Beren ukloni³ siê i wyszed³..

[Keira]

KIedy Elrond pozwoli³ im wyj¶æ z komnaty Keira wybieg³a na taras. Opar³a siê o barierkê i oddycha³a ciê¿ko. Powietrze Rivendell by³o jasne, pogodne, dawa³ andziejê.
Czarodziejka wyprostowa³a siê i spogl±da³a na góry. Zacz±³ wiaæ wiatr, Keira rozpu¶ci³a zwi±zane w³osy, które rozsypa³y siê na jej ramionach a potem zaczê³y tañczyæ na wietrze. Robi³o siê cieplej. S³once igra³o w kolumnach i dachach pa³acu elfów. Wszystko l¶ni³o i migota³o.
Nagle kto¶ wyszed³ na taras. Spojrza³ na dziewczynê odwróci³ g³owê i ruszy³ w stronê schodów do ogrodu. Czarodziejka obejrza³a siê za siebie i zobaczy³a Berena, który zbiega³ po schodach. Poczu³a uk³ucie w oklicac serca. By³o jej go ¿al,a le wiedzia³a, ze go nie kocha.
Keira postanowi³a poszukaæ Gil-galada. Dawno nie mia³a okazji pobyæ z nim sam na sam. A skoro mieli pozostaæ trochê w Imladris to moze nale¿a³oby w koñcu wzi±æ ¶lub? Taka sceneria i pogoda odpowiada³y jej bardzo. Poza tym chcia³a w koñcu zostaæ jego ¿on±.
Zesz³a z tarasu i ruszy³a do ogrodu. Nie znalaz³a tam paladyna i ruszy³a w stronê rzeki. Tam go znalaz³a, siedzia³ na brzegu wpatrzony w wodê, jakby smutny. Czarodziejka podesz³a do niego i przyklêknê³a nad wod±. Paladyn spojrza³a w jej stronê i lekko sie u¶michn±³.
- Porozmawiamy? -zapyta³a - Mam wra¿enie, ¿e od wyjazdu z Mithlondu chcesz mi co¶ powiedzieæ o co¶ zapytaæ, ale nie wiem o co chodzi...Czy co¶ siê tam sta³o? Czy jako¶ ciê zrani³am??

[Nimrodel]

Gil Galad opar³ siê o pobliski filar..,
Keira spojrza³a mu w oczy..
-nie..nie zrazi³±s mnie niczym...tylko wydaje mi sie..ze ostantio mnie unika³±s...
Keira odetchne³± g³eboko...
-wiem...tyle sie ostatnio dzia³o..ale teraz...
gil-Galad obja³ Keirê..
-Ale teraz jestesmy razem..-dokonczy³ paladyn..
Stali pod kopu³± nieba i wtymze momencie zapomnieli o wszystkim..
Tinuviel sz³± z Eyon...By³a cieawa mezczyzny którego widywa³a co jakis czas..
S³ucha³± tego co mowi Eyon...ale to szybko rozchodzi³o siê jej po g³owie..Z utesknieniem wypatrywa³a owego mezczyzny,... Ujrza³a.sta³ oparty o balustrade i z uteskeniem wpatrywa³ sie w morze...
-Idziesz na do³?-spyta³a eyon jak ie okaza³o po raz którys z kolei..Tinuviel spojrza³a na Eyon..
-Co tam widzisz?-rzek³a zaciekawiona..
-nic..
Eyon spojrza³a siê na wiadome miejsce..
Nikogo juz nie by³o..
eyon odwróci³a wzrok i rzek³a:
-wiec chodzmy...
Zatrzyma³a siê jednak i zacze³a szukac czegos w kieszeni..
-co sie sta³o?-zapytal± luthien/
Eyon podnios³a wzrok który okaza³ siê tak ob³±kanczy..
-Zgubi³am moj talizman..wiem ze uwazasz to za g³upie..ale to pamiatka rodzinna..poczekasz?..ja poiszukam i przyjde...
Tinuviel kiwne³± g³ow± i lekko ruszy³a w stronê schodów..
Lekko sune³a po nich i spoglada³a pod nogi..Spojrza³a w s³once..by³o piekne..blade i zmeczone oblicze chowa³o siê za horyzontem..

[Keira]

Zachód s³oñca by³ tego wieczoru niezwyk³y. Niebo nie ¿arzy³o siê czerwieni±, ale gas³o w ³agodnych rózach i z³ocisto¶ciach. Paldyn i czarodziejka stali przytuleni do siebie. Ich serca brzmia³y tym samym rytmem. Byli szczê¶liwi, ale...ale w umy¶le Keiry wci±¿ by³a sylwetka Beren biegn±cego po schodach. Wiedzia³a co czu³ i wiedzia³a, ze nie moze z nim pogadaæ.
- Gil-galadzie, ja..ja muszê ci co¶ powiedzieæ...Beren..Beren - zamilk³a
- Tak - paladyn spojrza³ w jej b³êkitne oczy- Dokoñcz - jego g³os y³ dziwnie zimny
- On chcia³ siê zabiæ przeze mnie..on..on mnie kocha albo my¶li ze mnie kocha...nie umiem sobie z nim poradziæ. Jest bardzo siln± osobowo¶ci±..a ja trace sily na walce sama z sob±...Wybacz - czarodziejka spu¶i³a g³owê

[Galad]

-Nic sie nie stalo - powiedzial Gil-galad
Keira popatrzyla na ukochanego. Nic nie mowila patrzla sie w jego oczy. Wiedzial ze musi porozmawiac z Berenem ale i ze kocha paladyna.
Kilka minut siedzieli jescze nad rezeka. Potem niespodziewanie w orszaku przyjechal Elrond. Elf podszedl do ukochanych. Oboje mu sie uklonili.
Elron usmiechnal sie po czym powiedzial:
-Chodzcie mam dla was niespodzianke.
Keira i Gil-alad popatrzyli sie na siebie po czym weszli na konie. Byli bardzo ciekawi co bedzie. Niwiedzili ze bedzie to ich najszczesliwsza chwila w zyciu...

[Keira]

Ruszyli orszakiem do ogrodów Imldris...powoli zapada³ zmrok, wszytsko l¶ni³o jeszcze odblaskiem promieni s³onca. Jedna z altan o¶wietlona by³a kolorowymi lampionami. Wszyscy zsiedli z koni. Paladyn poszed³ z dwoma elfami do komnat, a Keira pod±¿y³a za ciemnow³os± elfk±. Godzinê póxniej spotkali siê w altanie, ksiê¿yc wytoczy³a siê na granat nieba. Paladyn trzyma³ w d³oni ga³±zki okryte bialym kwieciem, by³ ubrany w ciemnobrazowe szaty haftowane z³ot± nici±, u¶miecha³ siê do czarodziejki. Keira mia³a na sobie d³ug± l¶ni±c± szatê, mieni±c± siê srebrem, b³ekitem i biel±. W jasne w³osy, spiête z ty³u wpleciono jej ga³azki bia³ych kwiatów a do pl±taniny p±ków i pasemek w³osów przypiêto bia³y l¶ni±cy woal okrywaj±cy twarz. Jej cera nabra³a zdrowego rumianego koloru. Czarodziejka podesz³a do Paladyna a on poda³ jej rêkê. Razem weszli do altany. Przed ni± pojawi³a siê kompania, brakowa³o Berena i Eyon, ale nikt tego nie zauwa¿y³. Gil-Galad poda³ Keirze pêk kwiatów. Elrond rozpocz±³ ceremoniê:
- Kochani przyjaciele jeste¶my tutaj by uczestniczyæ w uroczysto¶ci za¶lubin Keiry i Gil-Galada. ³±czmy siê z nimi w tej rado¶ci.- po czym zwróci³ siê do m³odych - Niech Gwiazda Earendila o¶wietla wasz± ¶cie¿kê...b±d¼cie szczêsliwi, wasze dusze zosta³y po³±czone ze sob±...jeste¶cie ma³¿eñstwem...
Czarodziejka spojrza³a na ukochanego, on odwzajemni³ siê jej spojrzeniem pe³nym blasku ksiê¿yca i mi³o¶ci. Uniós³ delikatnie woal os³aniaj±cy jej twarz, odetchn±³ i uca³owa³ jej usta...Kiedy oderwali od siebie wargi wygl±dali na bardzo szczê¶liwych. PAladyn wzi±³ czarodziejkê na rêcê i wyniós³ z altany. Postawi³a na ¶cie¿ce, uj±³ za rêkê i ruszyli razem do pa³acu gdzie mia³a siê odbyæ uczta...

[Nimrodel]

Weszli do sali..panowa³± ciemno¶c. Rozgladali siê po nieji nie widzieli nikogo.
Nagle nad nimi buchne³a jasnsc.. tysiace gwiazd oswietla³y parê, która oniemia³a z wrazenia. Nagle ku nim delikatnie sune³o 12 wysokich postaci.. Bez watpienia by³y elfami. Jasne ubrnaia odbija³y swiat³o ksiezyca i rozprasza³y siê po sali. Wszystkie nios³y cos na kszta³t pere³..
Elfowie zsuneli siê delikatnie ze schodów i otoczyli parê. Zacze³y spiewaæ. Ich g³os doszed³ chyba do samych niebios bo w ednym moemenice wszytkie chmury osune³y siê stanowczo na bok.
Teraz by³o jasno od poswiat elfów. Para sune³± na przód a razem z nimi orszak wzkazywa³ im drogê. Pie¶n by³a niezrozumia³a dla keiry ani gil-Galada... ale by³a tak piekna ze ³zy szczescia stane³y im w oczach..
to mia³ byc wieczró który trwac bedzie najd³uzej...
Keira rozglada³± sie po zakapturzonych istotach,. W jednej chwiuli jak na rozkaz kaptury osune³y siê z twarzy i delikatnie ods³one³y cudne oblicza.
Gil-Galad dostrzeg³ Eyon stojaca gdzies na uboczu i Tinuviel która w ia³ych szatach usmiechne³a siê do niego i Keiry. Keira natomiast zastanwia³± sie gdzie jest Nimrodel. Ucieszy³± siê gdy elfka wysune³± siê z szeregu i podesz³a z per³± do nowozenców.
- to dla was..moze to nie wiele ale jeszcze wam sie przyda..-rzek³a
Keira zacze³± sie smiac wesó³o. Muzyka nieco przycich³±.
teraz szuka³a Berena.. Nie widzia³± go przez ca³y czas trwania ceremoni..nie widzia³a go i teraz.. Szuka³a wzrokiem poo sicanach i pod filarami..musia³ gdzies byæ..Nagle podnios³a g³owê. Na tarasie u góry sta³ cz³owiek. Wpatrywa³ sie teraz prosto w jej oczy.. Kobieta szybko spusci³a wzrok jakby sie speszy³± czy wystraszy³a...
Zasiedli do syto zastawionych sto³ów. Keira dopeiro teraz zauwazy³a ze sa tu wszyuscy z imladris..
tinuviel siedzia³a podparta ³okciami i wpatrywa³a siê mezczyzne w czarnych w³osach i podniszczonym p³±szczu..Usiad³ tuz obok niej. goroaca fala przesz³± przez jej cia³o. Nie wiedziala co sie dzieje.
Nimrodel sta³± oparta plecami o scianê. Widzia³± Berena który wpatrywa³sie w Keire..
Ona sama cieszy³± siê faktem ze wszystko sie u³ozy³o miedzy par± zakochanych...Tyle przeszli z tego powodu.i on i ona..
Westchne³a i podesz³a do sto³€ I USIAD³A.
eLrond wszed³do sali i klasna³. Swiat³a zajarzy³y sie migotliwym blaskiemm A minstrele zacze³y nucic piesni...

[Keira]

Rozpoczê³o siê radosne weselne przyjêcie. Minstrele ¶piewali pie¶ni, a go¶cie oddali siê spo¿ywaniu rivendellskich specja³ów. Keira i Gil-Galad byli bardzo szczê¶liwi, ¶miali siê i obdarzali ciep³ymi spojrzeniami. W pewnym momencie czarodziejka zwróci³a wzrok na resztê kompanii. Odpowiada³y jej ciep³e u¶miechy, czu³a siê jak w rodzinie. Nagle napotka³a spojrzenie Berena. Zadr¿a³a, ujrza³a w jego oczach ch³ód...jego spojrzenie zmrozi³o jej na chwilê krew w ¿y³ach i zgasi³o blask szczê¶cia w jje oczach. Paladyn dostrzeg³ jej zmieszanie i wsta³ od sto³u. Podszed³ do minstreli i poprosi³ aby zaintonowali jak±¶ radosn± pie¶ñ. Dwóch elfów przynios³o instrumenty. W koñcu to wesele, nie mog³o obyæ siê bez choæby jednego tañca. Gil-galad podszed³ do ¿ony:
- Chod¼, zatañczymy - Keira wsta³a a m±¿ obj±³ j± ramieniem i wyprowadzi³ na srodek sali.
Zabrzmia³a spokojna muzyka, m³odzi przytulili siê do siebie i oddali tañcu. Ich szaty i w³osy l¶ni³y...wszystko emanowa³o jakim¶ nieziemskim blaskiem.
Aurechiel podszed³ do Nimrodel, która z u¶miechem przygl±da³a siê parze:
- Nimrodel, czy zgodzi³aby¶ siê zatañczyæ ze mn±...?
Elfka spojrza³a na niego speszona, przypomnia³a sobie s³owa Keiry, ze ma nie ok³amywaæ swojego serca i wsta³a z krzes³a. Elf poda³ jej d³oñ i za chwilê do³±czyli do Keiry i Gil-galada.
Luthien wci±¿ spogl±dala a tajemniczego nieznajomego...wiele by da³a, aby zaprosi³ j± do tañca, ale nie liczy³a na to. Spojrza³a na tañcz±ce pary, do których do³±cza³y inne elfy, dostrzeg³a zimny wzrok Berena, który wpatrywa³ siê w czarodziejkê, us³ysza³a jego g³os...zimny i cichy:
- Nie bêdziesz z nim szczê¶liwa...nie jeste¶ dla niego stworzona
Luthien odwróci³a siê nie chcia³a tego s³yszeæ. Spojrza³a znów na tajemniczego mê¿czyznê i odda³a siê marzeniom.

[Nimrodel]

Z kazd± chwil± Keira by³a szczesliwsza..a Beren bardziej pochmurnia³ i zamyka³ siê w sobie...
Nimrodel i Aurechiel smiali siê jak kiedys, w dzecinstwie, weso³o i beztrosko. Zapominajac o bozym siwecie.Gdy muzyka przesta³a graæ spojrzeli sobie w oczy. Nimrodel nie przejmowa³± sie zmieszaniem i obojetnoscia, jednak zwiesi³a wzrok i przenios³a go na Berena.
Nie by³o go tam...niesamowity ch³od przeszy³ jej serce..jednak nie wiedzia³± dlaczego...w koncu to jej towrzysz broni..
Keira dostrzeg³a to w tym samym momencie. Czu³a jak serce bije szybko a dreszcze przebiegaja jej po plecach. Elfka i kobieta zerkne³y na siebie i wysz³y na taras..
-widzia³as go?..kiedy znikna³?-rzek³a Keira
nimrodel westchne³±. by³a juz spokojniejsza jednak nie wiedzia³± czemu.
-nie wiem gdzie jest...musi sie znalesc. zalezy mu na tobie...jestem tego pewna.
Elfka wiedzia³a ze mówi to tylko dlatego by nie psuæ weselnego dnia Keiry. widzia³a jednak smutek w jej oczach i szybko dorzuci³a :
-Zajrze do jego komanty...a ty idz i szalej... to twoj dzien..
Keira usmiechne³a sie i pogna³a lekko do Gil-galada.
Nimrodel mia³± nadzieje ze tam bedzie. inaczej nie chcia³aby niepokoic Keiry. Sz³a ciemnym korytarzem i zbliza³± sie do masywnych drzwi. Zapuka³a. nikt nie odpowiedzia³. OPostanowi³± wejsc. Gdy postawi³± stopê za progiem zrobi³o sie jasno. Szybko ujrza³a Berena który siedzia³z przymknietymi oczyma i jakas poswiatê w jego d³oni.
-Spokojnie to tylko podstwowy czar..-rzek³-Kim jestês??
Nimrodel podesz³a blizej..
-to ja nimrodel
Beren jakby posmutnia³..zapewne opczekiwa³ kogos innego..
-Czego cchesz?-rzek³
-Przeszkadzam ci ?-spyta³± sie elfka-chciaabym porozmawiac..
Beren przetar³ oczy
-Nie nie przeszkadzac..chociaz w³±snie przysypia³em..
Nimrodel nie pytajac o zgode uisiad³a na krzêsle..
-Wszyscy sie o ciebie martwi±...zw³±szcza ona...
Beren wiedzia³ o kogo chodzi..
-nie rób g³upstw..mowi³a mi jak jej na tobie zalezy..jak cierpi kiedy gdzies znikasz..boi sie..nie rozumiesz? boi sie o ciebie... -ciagne³± dlaej..beren s³ucha³ i coraz szerzej otwiera³ oczy-Zrozum to..co ona zrozumia³± juz kiedys...
Beren s³ucha³ i lekko pokiwa³ g³ow±..
-Ja nie mam nic do stracenia...nikt nie mnie nie czeka w domu...ja nawet nie mam domu...czy ty wiesz co ot oznaczy?...bnie ty nie wiesz..jestes lefka wiec co mozesz wiedziec o nas o ludziach którzy robi± g³upie rzeczy..ty nic nie wiesz bo jestescie doskonali ..lepsi..nie popelniacie b³êdów... Jestem nikim..i kogo obchodze ja.. takie ja..zupelne zero posró setek tyusiecy ludzkkich istnien...-Mowi³± Beren takim tonem , jakby to wszystko zwala³ na lefke.
elfka wsta±³ i wysz³a z komanty., Nie mia³± za z³ê niczego..mia³ powody..Ale on zreozumia³to inaczej..za³owa³...

[Keira]

Nimrodel nie wróci³a na salê, zosta³a na tarasie i przygl±da³a siê gwiazdom. Keira z niepokojem obserwowa³a drzwi, zobaczy³a cieñ elfki na dworze:
- Kochanie ja zaraz wrócê..mam sprawê do Nimrodel - zwróci³a siê do paladyna, który pokiwa³ g³ow±, a ona wysz³a.
Na dworze panowa³ przyjemny wieczorny ch³od. Elfka odwrócila siê s³ysz±c kroki.
- Jest u siebie...
- Rozumiem go, rozumiem, ze nie chce patrzyæ na moje szczê¶cie, które jest jego nieszczê¶ciem
- Kei on musi zrozumiec, ¿e serce nie wybiera, jest mu trudno, ale poradzi sobie
- Mam tak± nadziejê- twarz czarodziejki posmutnia³a i spowa¿ania³a - Nie chcê byæ odpowiedzialna za jego cierpienia...
- O Eru!! Keiro co ty wygadujesz? TO NIE TWOJA WINA !!!!
- A jednak...
- Nie rozumiem ciê, kchasz paladyna i zawsze tak by³o...
- No tak, ale...ale by³am zbyt mi³a dla Berena, mo¿e my¶la³, ze robiê mu nadziejê. Powinnam dawno powiedzieæ mu, ze go nie pokocham, ale nie umia³am, bawilam siê nim
- Nie, moja droga...nadal siê bawisz - odezwa³ siê z ciemno¶æ g³os. Na tarasie pojawi³ siê Beren. - nadal szargasz moje uczucia. Jeszcze mi nie powiedzia³a¶...., a zreszt± niewa¿na - urwa³
Keira nie wiedzia³a o czym on mówi. Od czasu powrotu z jej ¶wiata by³a z Paldynem na dobre. Ca³y czas mówi³a Berenowi, ¿e on nie jest jej przysz³o¶æi±, ju¿ dawno mu powiedzia³a,¿e go nie kocha. Nie kpi³a z jego uczuæ.
- A teraz... chcia³bym siê po¿egnaæ. Nimrodel mozemy porozmawiaæ? SAMI?
- To ja wrócê do go¶ci - czarodziejka powróci³a na salê, gdzie wci±gniêto j± do radosnego ³añcucha tañcz±cych.
Beren spojrza³ na elfkê:
- Nie mo¿emy czekaæ, kamienie musz± pojawiæ siê w Mirkwood szybko. Wyruszam o ¶wicie
- Berenie oszala³e¶?? To ci nie pomo¿e, a narazi palantiry na zag³adê
- Nie Nimrodel! Nie powstrzymasz mnie...postanowi³em...