Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy

[Keira]

Kobieta podesz³a do Nimrodel.
- Czego tu szukasz elfko zapyta³a?
Nie uzyszka³a odpowiedzi, tego sie spodziewa³a
-Ja szukam ciebie. Jestem Keira, pochodzê z innego swiata, przyby³am tu..
Kobieta urwa³a, bo zobaczy³a, ¿e ober¿ysta podszed³ blisko, zbyt blisko.
-Je¶li masz ocjote dowiedzieæ sie o mnie wiêcej to zapraszam do mojego pokoju. Pierwsze piêtro ,pokój drugi po lewej.

W oczach Keiry p³on±³ b³êkitny ogien, nie wygl±da³ na z³y, wrêcz przeciwnie. Kobieta odesz³a do baru zostawiaj±c zdezorintowan± Nimrodel..
Posz³a do swojego pokoju, po chwili us³yszala pukania.
Mo¿e to efka - pomy¶la³a.

[Nimrodel]

Keira otworzy³a drzwi..Jej przeczucia okaza³y siê s³uszne albowiem w drzwiach stane³a elfka.
Spojrza³a na Keire przenikliwym wzrokiem .
-Prosze wejdz..
Nimrodel wesz³a powoli i ostro¿nie a k±tem oka rozglada³± sie w oko³o. Stane³± tak a srodku pokoju a pod skrawkiem sukni wymaca³a sztylet.
Keira nieco czuj±æ nieufnosc elfki zamkne³a drzwi i usiad³± na krzesle.
-Nie musisz sie mnie bac...Nie mam z³ych zamiarów..
Nimrodel presz³± pare kroków spojrza³a na Keire i rzek³a:
-Nie moge nikomu zaufaæ...wiesz jak sie nazywam...ta informacja jest jak moje drugie imie..powinnas o tym wiedziec..
Keira przeciagne³a siê, wsta³a i podesz³a do nocnego stolika..
-Moze chcesz sie czegos napic?
Nimrodel w odpowiedzi wyciage³± ukryty pod plaszczen dzbanek wina.
Keira usmiechne³a sie i wychylila lk piwa wczesniej przygotowanego...
-Wiec chcesz sie czegos o mnie dowiedziec..
Nimrodel mysla³a...co bedzie jesli Keira bedzie chciala konieznie sie dowiedziec..co jesli nie...
-Mam ma³o czasu...rzek³a
-wiem o tym..Rzek³± Keira triumfalnie podnosz±c g³os..

[Galad]

Rozmowa Berena z Gil-Galadem ciagle trwa³a.
-Ciekawe co to za przygoda- powiedzia³ Gil-Galad
-Pewnie zabicie jakiegos potwora-odpowiedzia³ Beren
Gil-galad wsta³. Popatrzy³ on po izbie. W rogu zabaczy³ bronie.
Beren takze sie podniosl
-To juz wiemy czym pos³uguje sie Nimrodel...

[Nimrodel]

W tym samym czasie Nimrodel przebywa³a w pokoju Keiry..
Obie siedzia³y wpatrszone w siebie..bez s³owa...
Ksiêzyc wschodzi³ coraz wy¿ej..
w koncu Nimrodel rzek³a:
-Ten mêzczyzna..on jest z toba?
Keira niemal blyskawicznie wlepila swe oczy w nimrodel któe wypelni³y sie ukrytym niepokojem..
-On?.Mo¿e...tego dowiesz sie pó¼niej..pólnoc juz dochodzi..a ja musze jeszcze wzniesc nocne mod³y..
nimrodel z lekkim rozczarowaniem w g³osie rzek³a:
-wiec nie dowiem sie niczgo o tobie?-
Keira podnios³± wzrok i powoli wsta³± jakby ba³± sie ze spadnie za chwile z krzes³a.
-Mo¿e pó¼niej..Mo¿e i to lepiej..Wiem ze Gil-Galad powiedzia³ ci cos o mnie....pozno juz..spotkamy sie kiedy indziej..ale w mnie jwygodnych okolicznosciach..
Nimrodel wsta³a powoli i ociêzale..nie tak jak zwykle przypadlo na jej rasê...Czu³a ze bedzie wypyttwana ale co mogla powedizec..stara³± sie nie klamac..
Otworzy³a drzwi..
Gil-Galad i Beren sali wpatrzeni w drugi koniec izby na ³uki,miecze ..
Nimrodel sta³a i znieruchomia³a..a czy to wazne ze sie domysleli..chociaz ich domyslenia nie sa calkiem prawdziwe..
Podesz³± do sto³u a gdy dopiero dzban z winem lekko zadzwiecza³ o drewno zauwazyli ze Nimrodel juz dawno wesz³a.Spojrza³a sie na nich abawnym wzrokiem i rze³a:
-Wiêc..Mamy sprawe do omówienia..
Beren spyta³ sie jej:
-Gdzie by³±s tak d³ugo? Odebranie wina napewno nie zabiera tak wiele czasu?
Gil-Galad z przera¿eniem w glosie odpar³:
-Rozmawia³as z ni± prawda?..

[Galad]

-Tak- powiedzia³a Nimrodel
-Nie wiem coo ci mówi³a, ale radze ci sie trzymac od niej z daleka- G³o¶nym tonem powiedzia³ Gil-Galad
-Uspokujcie sie -wtr±cil Beren, wkoñcu mamy sprawe do omówienia
-Tak, zostawmy ten temat- powiedzia³a Nimrodel i u¶miechnêlasie do paladyna
Na zewnatrz bylo juz ciembo w izbie pali³y sie ¶wiece..
-Chodzi o to ¿eby zabic pewnego stwora
-Jak zawsze- zhumorem powiedza³ Beren
-Grasuje on nie daleko od tedo miasteczka- dalej opowiada³a Nimrodel
-Jaka jest nagroda- spyta³ Beren
-Niewiele, ale ludzie mówi± ze potwr posiada wiele magiczznych przedmiotów
-Trzeba bedzie sie przygotowac -powiedzia³ po chwili milczenia Gil-Galad
-To moze wkoncu dowiemy sie czegos o tobie Beren?...

[Keira]

Kiedy Nimrodel, Gil-Galad i Beren rozmawiali Keira sta³a przy oknie w swoim pokoju. My¶la³a o tym jak bardzo chcia³aby wrócic do swojego swiata. Ale do tego by³ jej potrzebny jakis elf. Do pokoju ktos wszed³, by³ to ten mê¿czyzna, który przyjecha³ z ni± do Gospody.
- Pani mnie wzywa³a? - zapyta³
- Tak kapitanie Cerro - rzek³a wyrwana z zamyslenia - Mam prosbê.
- Tak pani Keiro ?
Keira wyci±gnê³a zza pazuchy list:
-Oddaj go tej elfce, Nimrodel.
Cerro wzi±³ kartkê i wyszed³, k³aniaj±c sie g³êboko.
Keira tym czasem po³o¿y³a sie ¶ni³y jej siê koszmary.

Cerro wyszed³ i zapuka³ do pokoju elfki. Ona otworzy³a i zdziwi³a siê.
-Czego chcesz? - warknê³a
- Pani Keira kaza³a ci to oddaæ- poweidzia³ daj±c jej list i odszed³

Nimrodel otworzy³a list i przeczyta³a :

Jestem Keira, pochodzê z Neverlandu. Trafi³am tu przypadkowo, wpadaj±c w wir czasów i miejsc. Jestem czarodziejk±, ale ¿eby wróciæ do moejgo ¶wiata potrzebuje twojej pomocy. To nieprawda. To co ci powiedzia³ o mnie Gil-Galad. Ni wiem co to by³o,ale wiem ze k³ama³. Mo¿esz siê dziwiæ, ale ja równie¿ mogê ci pomóc. Twoja mapa. Tak wiem co to jest. Jest zniszczona. Dziêki magii mogê ja zrekonstruowaæ i poszerzyæ jej obszar. Mogê ci pomóc, tylko nie skazuj mnie zag³adê w tym ¶wiecie. We¼ mnie ze sob±, albo pomó¿ wróciæ do mojego ¶wiata.


Nimrodel zdziwi³a siê. Gil-Galad i Beren patrzyli na ni±, jakby liczyli ¿e powie im o co chodzi.

[Beren]

Beren widz±c za drzwiami mê¿czyzne, który przyby³ z t± dziwn± kobiet± zrozumia³, ¿e co¶ siê ¶wiêci. Przez chwile czeka³ na jakie¶ wyja¶nienia ale po chwili zrozumia³, ze strawa mo¿e byæ du¿o bardzie zawi³a. Postanowi³ odpowiedzieæ na ich wcze¶niejsze pytanie
- Jestm Beren i to ju¿ wiecie. Zakocha³em siê w najpiêkniejszej istacie chodz±cej po ziemi, elfce. Nazywa³a siê Luthien i by³a córk± króla elfów z Doriathu i Meliany, pochodz±cej z rodu Majarów. Ja jestem cz³owiekiem i jej ojciec nie chcia³ aby¶my byli razem. Pragn±³ tak¿e Silmarila, najpiêkniejszego z klejnotów. Na ziemi by³y tylko trzy takie i wszystkie w posiadaniu z³a. Kaza³ mi przynie¶æ go bo wiedzia³ ¿e to samobujstwo. Ale mi siê to uda³o i... zgin±³em. Ale Valarowie dali nam jeszcze jadn± szanse. Teraz ja i moja ukachana jeste¶my ¶miertelni. To tyle o mnie.

[Galad]

-Je¶li nie chcesz mnie pos³uchac to ci cos opowiem-powiedzia³ Gil-Galad
-Kiedy ona sie zjawi³a w moich krainach wszystko zacze³a dziac sie z³e. Zabija³a ona ka¿dego kto wejdzie jej w droge. Chcia³a dowiedziec sie jednego: jak wróciæ do swego ¶wiata. Pewnego razu spotka³a czarnoksiê¿nika , on nauczyl jaj czarów ale i wyjawi³ jak dostac sie z powrotem do jej swiata. Mia³a ona zabic przywódce mego zakonu. Bez my¶lenia zrobi³a to. Jedak czarnoksie¿ni k³ama³. Przez to ¿e zabi³a naszego mistrza zosta³a rzucona na nia czar który nie pozwala³ jej zabijaæ. Wedrowa³a ona przez wiele krain. Dowiedzia³a sie aby wróciæ do swiata potrzebóje Elfa.
-To dlatego chce zdobyc moja przyja¿ñ-zapyta³a Nimrodel
-Tak, i obawiam sie ¿e zdjela juz czar i chce sie zem¶cic-powiedzia³ Gil-Galad
-A skad ty to wszystko wiesz?- wtraci³ Beren
-Ka¿dy to wie w moim zakonie aby byl przygotowany na spotkanie z nia a pozatym jestem w koncu paladynem a my umiemy czarowac...

[Beren]

- To kom jest ten mê¿czyzna, który przynius³ list? - zapyta³ Beren - On jest chyba jej wspulnikie, ale czy z jej ¶wiata?

[Galad]

-Nie wydaje mi siê-odpowiedzia³ paladyn
-W³a¶ciwie nie wiem tylko jednej rzeczy mianowicie wiadomo ¿e aby wrócic do jeje ¶wiarta potzrebuje Elfa ale co Elf ma zrobiæ?-dopowiedzia³ Gil-Galad
-Jest juz pózno zostawmy ten temat do jutra-powiedzia³a Nimrodel
Beren i Gil-Galad rozmawiali dalej
-Moze ona wcale nie ma takich celow jakie myslisz?-powiedzial beren
Moze sie zmieniala dosta³a juz nauczke za to co zrobila
-Moze, jutro z nia porozmawiamy

[Beren]

- Mo¿e szuka przyjació³ w¶ród elfów a mo¿e chce z nich z³o¿yæ ofiare jakiemu¶ swojemu bóstwu. Bo chyba nie liczy na czary elfów je¶li sama umie czarowaæ. Ja zreszt± nie znam siê na tych wszystkich czarach, moja ukachana to co innego...

[Nimrodel]

Gdy s³oñce wsta³o Nimrodel, podesz³± do okna i przeciêgne³± siê.
Z ciekawosci ponownie wyciagne³a mape by dokladniej ja obejrzec.chcia³a podejsc do Berena -i Gil-Galada by dac im mape do obejrzenia albowiem oni jej jeszcze nie widzieli.
Podstawi³a j± pod promienie s³oneczne a wtedy sta³o sie cos nieoczekiwanego.
Na mapie ukaza³y sie ogniste napisy w jakims starozytnym je¿yku. Elfka rozszyfrowa³a je po czym podekscytowana i radosna podbieg³a do Berena i Gil-Galada, obudzi³a ich lekkim kopniakem( co nie spodoba³io im sie za bardzo) .
Wreszcie gdy uda³o im sie j± uspokoiæ nimrodel rzekla:
-siadajcie..Nie powiedzia³am wam jeszcze wszystkiego.
Beren ispojrza³ na Gil-Galada ..Wszyscy jednak ws³uchali siê w to co moewi Nimrodel..
Nimrodel rozwine³a mape ..Beleriandu..który zatona³ przed wiekami..Wojownika i Palladyna bardzo to zdzwi³o.
-Sk±d j± masz-rzek³ palladyn
-To dluga historia a ja nie mam na nia czasu-rzekla-teraz d orzeczy..
-Mówi³am wam ze musimy zabic stwora...Jednak tym stworem ,zgodnie z ukryrmi napisami jest ostatni smok Morgotha...
Niecierpliwi i nieco zdezorientowani wpatrywali sie w mape i twarz Nimrodel..
Weszcie Beren rzek³:
-To jest jeszzcz jeden smok?
Zaleg³± g³ucha cisza.któa po chiwli przerwa³± elfka:
-Widocznie tak.mapa nie k³amie..tym bardziej przekazywana z pokolenia na pokolenie...
Zdziwienie wszystkich osbó znajdujace sie w sali sieg³o zenitu..bowiem smoka zaden z nich nie zabija³ ani nikt nie s³ysza³ od czasów Smauga..
-wiêc..Smok ten znaduje sie na wyspie z pozosta³osci Belerniandu , do óej tylko wybrani i przeznaczeni mog± dotrzec..Wiodcznie jestesmy nimi my...-rzek³± nimrodel
-To Beleriand przetrwa³?-przerwa³ Beren...
-Tak Berenie-rzek³ Gil-Galad-s³yszano wiele opowiescie o wyspie w zatoce ksiezycowej która wydaje sie byc oddalona o wielka odleg³osc..i nikt do niej jeszcze nie przybi³..czasem uchodza z niej k³eby dymu..
-wiêc...trzeba tam dotrzec..jak najszybciej...bowiem najwiekszym skarbem któy ten smok ma..jest owy naszyjnik z Silmarilem Berenie..ten tóry wyrwa³es z korony morgotha..ale za to przyp³aci³es to rêk±..-rzekla nimrodel
Beren pogr±zy³ sie w zadumie.
-Jak zesz³em z tego ¶wiata..Eru zlitowa³sie nademn± i przenzaczy³ mnie nowemu siwatu.
-Wiêæ ..teraz czeka nas ciezki dzieñ..musiimy unikac Keiry..Pamietajcie bowiem..ze gondor to wielkie panstwo..a do szarej praystani...jeszcze d³uga droga..mówi±c to Nimrodel wzie³± mapê szary p³aszcz i mape a takze krótki miecz który schowa³a w pochwie na plecahc i d³uzszy ³uk..-Speiszcie sie i oporz±dcie szybko..czeka nas d³uga droga...
wysz³±..zaiste czeka³a ih d³uga Droga..Trasa jak planowa³± bedzie przebiegac przez rohan i Lothlorien jesli zas pozwoli..bowiem góry mgliste, by³y nebezpieczn± drog±....

[Luthien.Tinuviel]

(zanim coś napiszę mam prośbę. czy byłoby możliwe by losy Luthien i Berena się jeszcze nie pokrzyżowały? Jeśli tak to uwzględnijcie mój post, jeśli nie to "omińcie")

Całej rozmowie przysłuchiwała się obca osoba. Jej albo jego twarz była zakryta kapturem. Od samego przybycia do gospody zachowywała się bardzo tajemniczo, cały czas siedziała w przyciemnionym kącie, tak, że nikt jej nie zauważył. Kiedy skończyli rozmowę, ta osoba ukazała swe oblicze. To była kobieta. Dopiero teraz grupa zauważyła, że ktoś ich cały czas śledził. Wszyscy błyskawicznie wyciągnęli sztylety. Przybysz odezwał się.
- Nazywam się Luthien, przybywam z północy. Od samego początku wiedziałam co posiadasz Nimrodel, szukałam tego. Czekałam tylko na chwilę kiedy będę mogła się ujawnić. Myślisz, że chcę Ci ją odebrać, ale niestety mylisz się.
Nimrodel zastanawiała się dlaczego ona powiedziała "niestety".
- Więc po co tu przybyłaś? - Zapytał Gil-Galad. W jego głosie czuć było zaciekawienie, a zarazem nieufność.
- By Was ostrzec.
- Przed czym?! Przed smokiem? Wiedz, że zabiłem niejdnego smoka i i ten nie sprawi mi problemu.
- Mylisz się Berenie! To najpotężniejszy ze wszystkich podwładnych Morgotha. Władca Ciemności trzymał go w ukryciu, na ostateczny atak na Sródziemie. Nie znacie jego potęgi. Jest tylko jeden sposób by zgładzić i tylko jedna osoba, która go zna...
- Niby kto?
Luthien rozejrzała się wokół. Po chwili powiedziała:
- Ja.
- I my mamy w to uwierzyć?! - powiedziała kpiąco Nimrodel.
Luthien wyciągnęła coś, czego nikt z nich nigdy nie widział. To był Silmarill. Zaległa cisza. Wszyscy schwali sztylety, które jeszcze przed chwilą kurczowo trymali.
- Teraz mi wierzycie?
Nie usłyszała odpowiedzi, lecz wyrazy ich twarzy wydawały się mówić "tak".

[Galad]

Gil-galad i Beren spakowali sie. Paladyn wzia³ swoj miecz, tarcze i wielki topór.
-my¶la³em ze paladyni pos³uguja sie tylko mieczami-powiedzia³n Beren
-bo tak jest jednak nasz zakon specjalizuje sie takze w walce toporami.
Obaj zeszli na dó³. Tam zastali Nimrodel. Wszyscy zap³acili za nocleg.
Przy wyjsciu spotkali Ke-czego- chcesz warkna³ paladyn
-To prawda co ci powiedzia³ Gil-Galad- rzek³a do Nimrodel Keira
-Zrobilam to wogole nie myslac jak najpredzej chcia³am wrócic do mego ¶wiata wiem ¿e zabilam wielu ludzi i bardzo ¿a³uje teraz tego. Mylisz sie jesli myslisz ze chce sie zemscic teraz chce tylko wróciæ do mego ¶wiata a mys³e ze moja pomoc moze sie przydac.
-Musis zprzyzeknac ze nic nan nie zrobisz- powiedzial z politowaniem Gil-Galad
-Dobrze przyzeknê-odpowiedzia³a Keira
-Mo¿esz z nami i¶æ jesli tylko Beren i Nimrodel sie zgodza
-ja nie widze przeciwskazañ -powiedzia³ Beren
-a ty Nimrodel?-zapyta³ Beren

[Beren]

Beren nie czekaj±c na odpowied¼ Nimrodel zada³ kolejne pytanie
- My¶la³em, ¿e mój silmaril jest na niebiosach.


A teraz tak poza gospod±. Troche to zakrêcone. Za moich czasów by³ tylko jeden Silmaril uwalniony. Dwa pozosta³e by³y dopiero podczas wojny Valarów z Morgothen. I jeszcze jedno. Nie ¿ebym narzeka³ ale Luthien przed spotkaniem Berena nie mia³a w g³owie rzadnych podró¿y ani wypraw. Ale te zmiany mi siê podobaj± wiêc nie musicie nic z tym robiæ Tak tylko dola przypomnienia to napisa³em

[Nimrodel]

Nimrodel spojrza³± sie a Gil-galada a potem na Keire , której oczy od¶wietla³y jak±s pro¶be..
-Ja tak¿e sie zgodzê..Tylko pamieajce..wyprawa jest d³uga, ¿mudna i ciezka..Bedziemy sobie towarzyszyc w róznych ciezkich chwilach..a tazke bedziemy siebie nawajzem wspierali...Musisz nam zaufac..a my tobie...
mówi±c to Nimrodel otworzy³a drzwi i getesm reki nakaza³a by wszyscy wyszli na podwórze..sta³y tam 4 konie..
nimrodel podeszs³± do siwka.
-No...Tuath..d³uga podróz przed nami...
Odwróci³a siê do reszty i rzek³a...We¿cie swoje konie..Przed zmierchem musimy byc niedaleko Anduiny..potem bedziemy pod±zac na pónoc..dalej sie zobaczy..
Keira podesz³a do swojego konia i poklepa³a go po grzywie..podczas gdy reszta objucza³a swoje konie lciezkimi tobolkami.Nimrodel wsiad³a zwinnie na konia wyprzedajac Berena który chcia³ jej w tym pomóc. Widocznie zapomnia³ sie kim jest.
-co do twojego pytania berenie..naszyjnik z silarilem zatona³..ale pewnie szlachetne stworzenia wylowily go i zniosly na wyspe..co dalej sie dzia³o nie wiem..musimy zg³êbiæ dalsza tajmenice..-rzekla Nimrodel
Po czym podnios³ jej tobo³ek z ziemi nader lekki. lL¿ejszy niz inne...nimrodel usmiechne³a sie i narzuci³a na siebie p³aszcz..
i pogna³a konia przed siebie..w strone Anduiny..

[Beren]

Beren szybko i wyj±tkiwo zgrabnie przymocowa³ wszystkie swoje rzeczy do kona, jak na jedno i na dodatek leworêcznego. Gdy sprawdza³ czy miecz jest na swoim miejscu przypomnia³ sobie o dawnym ¿alu, ze nie mo¿e u¿ywaæ ³uku. Samo nauczenie siê ko¿ystanie z miecza lew± rêk± by³o do¶æ trudne. Teraz szybko wskaczy³ na kona i pod±¿y³ za Nimrodel

[Nimrodel]

Z lossarnach wyruszli porankiem...Podróz mija³a im w ciszy..Jechali szybko a konie nie zmêczy³y sie zbtnio.Mine³o kilka godzin gdy dojechali do Minas Thitrith. Wszyscy zatrzymali siê na chwile a Gil-Galad wyrazem podziwu wypowiedzia³ kilka s³ow, ledwie s³yszalnych dla uszu:
-Niech królestwo ludzi zyje wiecznie..Niech b³ogos³awieni bêd± Dunedainowie..
Ten piêkny widok bialego miasta zatrzyma³ ich d³u¿sz± chwilê.
Jednak Beren zaraz niemal zauwa¿y³ wysokie góry z nad których unosi³y sie czarne k³êby dumu.
-Czy to nie tutaj przebywa teraz Sauron?-rzek³
Wszystkie twarze naraz dostrzeg³y z³owrogie góry.Keira z go³a nie wiele o tym miejscu wiedzia³a.BA!!..Ona nigdy go nie widzia³±..
Paladyn rzek³:
-Tak ..Teraz tutaj knuje plan który ma unicestwiæ naród ludzki...niech bedzie przeklety on i ta ziemia po któej stapa orkowu pomiot...
W sercu Nimrodel nienawisc zagorza³± coraz bardziej..chcia³± wyr¿n±c wszystkich..wszsytkich orków to oni bowiem zniszczyli jej zycie..
Pamieta³a jednak ze orkowie to elfy..okaleczone przez zo..
-Tak..niech beda przekleci..-rzek³a.
Po chwili ciszy spojrza³± w s³once i doda³a:
-Nied³ugo zacznie siê ¶ciemniac..ruszajmy..
-A kiedy rozbijemy obóz?- doda³a Keira
nimrdoel spojrza³a na rozleg³e pola i wielk± rzekê a potem odpar³a:
- Mysle ze juz nied³ugo....na polach Anorien...