Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy

[Nimrodel]

No w³asnie..:)
Jak tam u was z tym by³o , bo u mnie po rzeczytaniu dozna³am przyp³ywu weny i zaczê³am pisac albo rysowac jak cos mi do g³owy przysz³o
I tak zebra³a i sie spora galeryjka i kilka wierszyków
A pod wp³ywem rad jednego z ziomków postanowi³am zamie¶cic tu jeden z nich:

"Upadek Gondolinu"
Widzia³am upadek miasta siedmiu nazw
I nie zapomnê...
Nie zapomnê przera¿onego wzroku ludzi i elfów,
Bezwiednie szukaj±cego ratunku,
Krzyku rozdzieraj±cego serca najtwardsze
I p³aczu topi±cego nienawi¶æ...
I tak ludzie jak i elfy s³ysz±c te rzeczy.
Chwycili miecze w d³onie i
Dzier¿±c sztandary
Ruszyli na wrogów lecz,
Ból i zmêczenie nie oszczêdza nikogo
I znu¿eni wpadaj± w pu³apkê ..
Bezsilni i samotni
Bo nikt im juz pomóc nie mo¿e
Do ostatniego tchu walczyli ,
Do ostaniego miecza z³amanego
A¿ zd³awieni przez gardziel ciemno¶ci
Poddali sie mu i zginêli..
A ci co prze¿yli i ratunku szukali ,
Znale¼li tylko ¶mieræ...

[Elfka]

Piêkny wierszyk Ja te¿ dam tutaj jeden z moich, ale nie jest na temat W³adcy, poprostu te¿ chwyci³o mnie natchienie i tak tu co¶ powychodzi³o

"Marzenia..."
Jak fajnie by by³o mieæ konia.
Je¼dziæ na nim po ³±kach,
Przez wiatr,
Przy zachodz±cym s³oñcu,
I marzyæ...
Na bia³ym rumaku odjechaæ w nieznajome krainy,
Nikomu nieznane.
I jechaæ w dal,
Nie wiedz±c gdzie siê pod±¿a.
Potem, gdy ju¿ nadejdzie czas,
Zgin±æ, gdzie¶ w tajemniczych kanionach,
W¶ród piêknych widoków gór.
W¶ród piêknej ro¶linno¶ci,
Przy malutkim strumyku z malutkim wodospadem.
I tak le¿±c na trawie,
Liczyæ ostatnie swe minuty,
I patrzeæ na cuda natury...
Patrzeæ jak woda sp³ywa po matowych kamieniach,
Jak ¿ycie, które w³a¶nie przemija...
Patrzeæ w niebo, w chmury, które
P³yn± jak statki po oceanach,
Które p³yn± po b³êkitnym morzu,
Po czystych falach filharmonii...
Obrywaæ p³atki kwiatów, które rosn±
W pobli¿u rêki i mówiæ na zmianê s³owa...
I gdy ju¿ ten czas nadejdzie...
Ze ³zami w oczach wypowiem ostatnie s³owa:
"Zegnajcie na zawsze..."
I tak bia³y rumak w krainie piêknej fauny i flory,
Wypijaj±c ostatnie ³yki wody,
Parsknie pyskiem
I pogalopuje jeszcze dalej,
W jeszcze inne zak±tki ¶wiata,
Tylko ju¿ bez swej towarzyszki...
Gdy s³oñce ju¿ zachodzi za horyzont,
Leciutkie podmuchy wiatru,
Przewiej± w tym miejscu,
I zakoñcz± istnienie istoty,
Która tam poleg³a...
I tak w¶ród kwiatów,
Na zielonej trawie,
Przy strumyczku, w którym woda jest jak,
Kryszta³ ³ez,
Przy którym lataj± motyle,
I ptaki ¶piewaj± swe piosnki,
Odesz³a w³a¶cicielka bia³ego rumaka,
Który odgalopowa³ w jeszcze piêkniejsze krainy...

[nagg]

WOW! No, no... jestem pod wrazeniem
Zapraszam wszystkich, ktorzy stowrzyli cos pod wplywem WP, a nawet nie koniecznie do zamieszczenia swoich dziel!

Zapraszam tez do topiku WODZE WYOBRAZNI Tez mozna sie popisac, tyle ze nie poezja, ale proza
nagg

[MMagda]

Ja swojej poezji raczej tu nie zamieszcze bo jedyny wierszyk jaki w zyciu napisalam to bylo w 2 klasie podstawowki. Byl to bardzo ladny wierszyk o trupku... Cytuje kawalek:

"Maly trupek lezy w trumnie,
i powiada tak jak u mnie,
nie ma nikt.
Mam najlepiej, bo pracuje w duzym sklepie."

Tak wiec to jest prezentacja calego mojego tworczego talentu

A jak probowalam narysowac niedawno Aragorna to wyszedl mi ork...

[Nimrodel]

No ...ale ork tez postaæ :wink:
A ja dodaje kolejny wierszyk +obrazek:)


"Luthien Tinuviel"
Posród drzew , na polanie
Z wiatrem we w³osach i z niebem w oczach
Tañczy elfia ksiêzniczka o boskiej urodzie
W zaczarowanym lesie
Lekka ja wiatr i zwiewna jak piórko
Bawi sie wiatrem z u¶miechem na twarzy
I ukojeniem w g³osie..
Las weseli³ sie jej tañcem i syci³ siê
Jej spiewem..
Lecz u¶miech znik³ jej z twarzy
Gdy spotka³a Berena..
Rado¶c zniknê³a z jej twarzy
a niepokój zagosci³ w jej sercu
Gdy Beren na ¶mierc niechybn± wys³any
B³±ka³ sie po pustkowiu
I siedzia³a Luthien zamkniêta
I p³aka³a nad swoim losem
I nikt ju¿ nie s³ysza³ jej g³osu
A las zala³ sie smutkiem ,
Bo Luthien bie¿e do Berena
By z nim podzielic swój los..

[Elentari]

Wiesz MMagda mam taki sam talent jak ty. Tyle ,ze z pewna zaleznoscia: kiedy rysowalam Arwen to wyszedl mi uruk-hai w powiewnej sukni. Probuje cos pisac ,ale to na razie sa jakies notki na oddzielnych kartkach papieru ( badz co badz tak tez zaczynal Tolkien ). Moze teraz troche off-topic ,ale nie moglam sie powstrzymac- prosze przeczytajcie to: adres:www.mrocznapuszcza.prv.pl potem wejd¿cie w Humor:Teksty i sekretny Pamietnik Legolasa
Naprawde usmialam sie do szpiku kosci- warto przeczytac naprawde.

[Nimrodel]

Hehehe ... powiem e nie¼le sie u¶mia³am :
np:
Dzieñ 27:
Lothlórien jest ¶liczne. Galadriela te¿ jest ¶liczna. Zaoferowa³em jej Jedyny Pier¶cieñ, ale ona powiedzia³a: „Nie, jest co¶ innego, co mog³abym dostaæ od ciebie, Frodoâ€?, i próbowa³a zsun±æ spodnie stop±. Tak wiêc da³em jej moj± super parê spodni, bo ona chyba je polubi³a. Mo¿e w Lothlórien brakuje spodni?

[Nimrodel]

Mam kolejny wiersz

"Sauron, Pan Ciemno¶ci"
Tam, gdzie najbystrzejsze nie siêga oko
Tam, gdzie ciemno¶c rozlana jak morze g³eboko
Z³o ma swoje granice, korzenie
Tam tylko panuje z³o¶æ i cierpienie
W tej krainie co zowi± Mordorem
Nie ma ró¿nicy miedzy dniem a wieczorem.
Tam bowiem Sauron, Pan Ciemno¶ci w³ada
Co kazdej dobrej rzeczy, z³y urok nada.
Zaiste nienawistny ten pan, co w³ada cieniem
Zaiste wielka potêga Saurona, który rozporz±dza pierscieniem

[/img]

[Nimrodel]

nie wiem czy to wiersz...ale to jedna z moich mysli

"Zabierz mnie od cierpieñ ludzkich i nieszczêsc...
We¼ mnie w swoje ramiona i pozwól mi odej¶c...
Odej¶c w zielone królestwo gdzie ciemno¶c mnie nie schwyta i gdzie chmury sun± po niebie...Do krainy ¿ycia...Gdzie skrzyd³a swe dopiero rozwinê i ulecê wprost do ciebie...Pozwól mi odejsc od codziennosci..poz wól mi ¿yc w wolno¶ci....Pragnê spacerowaæ pomiedzy drzewami...Drzewami ze z³otymi li¶cmi i anio³ami.... "

[Samantha]

Jejku! Te wiersze s± piêkne! =)
Nie to co np. moje! Ja nie piszê o Lotr, bo jako¶ z tym nie jest zwi±zana moja wena na wiersze! Ani jeden z moich wierszy o W³adcy nie jest! Ani ten najlepszy, ani te gorsze... =/

[Nimrodel]

wiesh..mi na poczatku nic nie wychodzi³o...dopiero teraz zacze³am pisac o Lotr...i skutki chyba oplakane nie sa

[Samantha]

Skutki mojej pracy chyba op³akane nie s±... =) Piszê jak pisa³am, ale jak mnie moja wena z³apie... Strze¿cie siê! =D Bo wyjdzie znowu co¶ ponurego ^^ Ale ja tak lubiê pisaæ! ^^ Jak zaczê³am - nie skoñczê... Chocia¿ mam jeszcze kilka cztero wersowych wierszyków - niektóre s± ca³kiem ¶mieszne! =P Ja pisze ¶mieszne rzeczy? Tyo musia³o byæ dawno! =D

[Nimrodel]

Morze Brzegi nieznane obmywa
Nietkniete nog± ¶miertelnika
Nie spaczone oddechem ciemnosci
Kwitnie jedeynie dechem radosci
Nie rani nikogo z³ym losem
Karmi kazdego b³ogos³awionym k³osem..
Ta kraina to Valinor. bogów siedziba..
co z winy cz³owieka teraz przed nim umyka..

[nagg]

[Nimrodel]

hih..;-) fajniusko ze ci sie podoba
faktycznie ...przyda³oby sie zmienic kilka s³owek ale niektore tez sa celowo zapisane

[Keira]

To ja dodam co¶ od siebie. Trzy ma³e utworki. My¶lê , ze nie najgorsze.

WODY ANDUINY

Burz± siê wody Anduiny
Lecz ³odzie p³yn±, p³yn±, p³yn±
Wokó³ migaj± wie¿ ruiny
Lecz potem w lasach gin±

Wios³a wcinaj± siê w nurt rzeki
Wprawiane ruchem mêskiej rêki
Krzewy zieleni± zdobi± brzeg
A w sercach siê czerni± udrêki

P³yñcie, p³yñcie elfów ³odzie!
Miñcie Rauros wodogrzmoty
Niechaj nikt nie zginie w wodzie
Zostawcie w falach k³opoty.

BITWA NA POLACH PELLENORU

Spojrzyj panie z Minrimona
Spójrz na stok Mindoluiny
Tam Denethor w³a¶nie kona
W¶ród Domu Zmar³ych ruiny

Popatrz! Tam po Anduinie
Wicher gna czarne okrêty
¦mieræ to i zag³ada p³ynie
Burz±c fal ciemne odmêty

Spójrz! Pod bram± Rohañczycy
Ostatkiem si³ miasta broni±
I choæ Nazgul ju¿ nie krzyczy
Pot i krew im sp³ywa skroni±

Lecz ze statku – nowe dziwy
Biegnie m±¿ z Narsilem w d³oni
To Aragorn – król prawdziwy
On Bia³e Miasto obroni!

O EOWINIE


O z³otow³osa pani z Rohanu!
Gdzie¿ miecz twój i gdzie twa zbroja?
Gdzie¿ ukl±k³ los u stóp kurhanu
I gdzie nadzieja twoja?

O bia³a panno z górskich ziem
Czy s³yszysz rogu wo³anie?
Tam gdzie noc z³a splata siê z dniem
Czy mi³o¶æ twa nie ustanie?

Rohanu córo! Ziemie twe
Ju¿ podbi³ wróg zajad³y
Si±d¼ na koñ, ratuj plemiê swe
Póki fortece nie pad³y

Jak lilia bia³a suknie twa
Lecz serce mrozem zdjête
I chocia¿ wojna ci±gle trwa
Twe serce ju¿ pêkniête

O Eowino! Powstañ nam jak jasny ¶wit po nocy
U¶miechem roz¶wietl twarz, choæ dusz z bólu broczy


MI³EJ LEKTURY, JAK SIÊ SPODOBA, TO COSIK DORZUCÊ.

[Elfka]

Super Keira, ladnie piszesz. Ze smaczkiem przeczytalabym cosik jeszcze

A teraz cos ode mnie :

*** Motyl ***

Powiadano kiedy¶...
¿e ¿y³ na tajemniczej ³±ce,
Pewien motyl...
Motyl by³ szczê¶liwy...
Mia³ du¿o nadziei...
Wiedzia³, ¿e nic mu siê staæ nie mo¿e...
Wiedzia³, ¿e maj±c nadzieje nikt go nie zrani...
Lecz jednak motyl sw± nadzieje straci³...
Oberwano mu skrzyde³ka...
A bez skrzyde³ lataæ ju¿ nie mo¿e...
Nie mo¿e siê ju¿ cieszyæ ¿yciem...
Po kilku chwilach odlecia³...
Ale nie na sw± tajemnicz± ³±kê...
Odlecia³ ca³kiem gdzie¶ indziej...
Polecia³ bardzo wysoko...
Zamkn±³ swe malutkie oczka...
I zasn±³ na wieki...
Tym motylem jest moje serce...
Które kiedy¶ bi³o z nadziej±...
Lecz teraz nie ma ju¿ nadziei...
Tak samo jak i nie ma motyla...
Teraz serce zaczyna biæ wolniej...
Nie ma si³, ¿eby tamowaæ ³zy...
Serce jest ju¿ za s³abe...
¿eby zatamowaæ ten ból...
Zatamowaæ kryszta³owe ³zy...
Wystarczy jeszcze zaledwie...
Jeden lub dwa ko³ki...
¿eby przesta³o biæ...
Wszystko odesz³o...
Motyl straci³ nadzieje...
Odszed³...
I nie wróci...

[Keira]

WOW !.....Nie wiem co powiedzieæ ! Elfko to by³o ¶liczne i takie smutne :cry: Ale masz talent, serio