Wladca Pierscieni / Tajne Forum Fantasy Witam Cie na Twoim Forum. Tak, to je odroznia od wielu innych. Zapytaj ktoregos z uzytkownikow jak tu jest. Tutaj kazdy sie liczy. Mysle, ze to juz tradycja tego forum - niezwykla atmosfera - ktora tworzycie Wy. I za to Wam dziekuje.
Joined: 02 Jun 2003 Posts: 2835 Location: z Carreras
Posted: Sun Apr 26, 2009 12:40 pm Dorosłość... :)
Wiecie jak to jest, latka lecą i człowiek coraz bardziej zbliża się do tzw. dorosłego życia A przecież już nam się wydawało, że tacy dorośli i dojrzali jesteśmy... kończąc gimnazjum, świętując 18 urodziny, zdając maturę... A potem zawsze z perspektywy czasu chce nam się z tego śmiać
Gdzie dla was przebiega granica dorosłości? Co tak naprawdę zaczyna to poważne, dojrzałe życie, kiedy bierzemy odpowiedzialność za siebie?
Ja się wciąż zastanawiam czy już przekroczyłam tę barierę. Czy już jestem taka naprawdę dorosła... Ale na dłuższą metę to chyba dopóki nie zamieszkam z mężczyzną mojego życia, nie wezmę ślubu, cały czas bardzo będę się czuła córeczką i trochę niepoważną dziewczyną... a potem, jak już będę panią własnego domu, żoną, w późniejszej perspektywie mamą, to naprawdę poczuję, że wzięłam życie w swoje ręce
_________________ Lubię szeptać ci słowa, które nic nie znaczą -
Prócz tego, że się garną do twego uśmiechu. B. Leśmian
Dla mnie ta granica to rozpoczęcie życia na własną rękę. Wyprowadzenie się z domu rodzinnego, zarabianie na siebie, samodzielne życie. Kiedy już nikt nad człowiekiem nie stoi, nie narzuca reguł, nie mówi co ma robić. Kiedy samemu podejmuje się decyzje dotyczące własnego życia.
P.S. Swoją drogą chyba można się cieszyć, że się jeszcze nie jest całkiem dorosłym. Ta beztroska pewnie już nie wróci.
_________________ "Bo to wszystko wygląda, że absurdem jest"
Joined: 15 Aug 2004 Posts: 2871 Location: Minas-Morgul
Posted: Sun Apr 26, 2009 6:42 pm
ja myślę podobnie jak Nim. dorosły stanę się wtedy gdy będę sam siebie utrzymywał, bez niczyjej pomocy (ewentualnie żony, narzeczonej, dziewczyny i kochanki ). wtedy będę mógł powiedzieć, że jestem dorosły, ale jeszcze nie dojrzały, bo czuję, że jeszcze długo będę trochę dzieckiem nie jestem dość poważny by dorosnąć
_________________ Mati - najbardziej nieprzyzwoity użytkownik tego forum by Kei
Spadam
Jakby nie było
Całego świata
Jakby nie było nawet mnie
Nawet mnie...
Joined: 02 Jun 2003 Posts: 2835 Location: z Carreras
Posted: Sun Apr 26, 2009 9:44 pm
No tak... Częściowo to się już zaczyna odczuwać tę dorosłość, jeśli się nie studiuje w pobliżu domu rodzinnego. Owszem, cały czas utrzymuje mnie mama, ale w domu bywam raz na jakieś 2 tygodnie. Coraz bardziej przyzwyczajam się do Krakowa. No i jednak na co dzień zupełnie sama o sobie decyduje. Nikt mnie już nie pilnuje, nie wysyła do lekarza, nie zrobi za mnie zakupów, nie przypomni, że kończą się worki na śmieci albo masło itp itd Namiastka dorosłości. Można się poniekąd sprawdzić i to dobry układ. Szczególnie, jeśli wcześniej uciekało się trochę od samodzielności szczególnie w przypadku załatwiania jakichś spraw papierkowych
_________________ Lubię szeptać ci słowa, które nic nie znaczą -
Prócz tego, że się garną do twego uśmiechu. B. Leśmian
Częściowo to się już zaczyna odczuwać tę dorosłość, jeśli się nie studiuje w pobliżu domu rodzinnego.
No właśnie, z tego powodu czuję, że dużo tracę w kwestii usamodzielniania się. Mieszkam w Poznaniu, studiuję w Poznaniu. Gdybym studiowała w innym mieście to na pewno byłby dobry "trening".
SztukaSpadania, o, w takim razie witam w gronie rasta dredziarzy może wrzucisz do galerii fotkę nowych batów?
_________________ "Bo to wszystko wygląda, że absurdem jest"
Joined: 02 Jun 2003 Posts: 2835 Location: z Carreras
Posted: Tue Apr 28, 2009 12:31 pm
A ja właśnie czuję, ze to wielkie szczęście, że przyszło mi studiować poza domem. Udało się przymusowo poniekąd odciąć pępowinę Dobre przygotowanie do życia późniejszego. No i w sumie chłopa też dobrego sobie wzięłam, bo po doświadczeniach akademikowych. Generalnie musi umieć sobie radzić, wyprać, wyprasować Nie muszę się obawiać, że zostanę służącą
_________________ Lubię szeptać ci słowa, które nic nie znaczą -
Prócz tego, że się garną do twego uśmiechu. B. Leśmian
W kwestii doroślenia zastanawiam się nawet, czy za jakiś czas nie znaleźć sobie jakiegoś mieszkanka w P-niu z moim kochaniem albo kumpelami ze studiów. Tylko nie wiem jak zmieszczę cały mój zwierzyniec w gruncie rzeczy to jest chyba najlepszy sposób na wejście w dorosłość. Kiedy stawia się pierwsze samodzielne kroki, ale też cały czas można liczyć na pomoc rodziny, finansową lub inną. Gorzej jak ktoś nie ma wyboru i od razu zostaje rzucony na głęboką wodę...
SztukaSpadania wrote:
dopiero za miesiąc wraca moja znajoma które zrobi mi je za darmo więc dredami pochwalę się za jakiś czas
aa, myślałam, że już je masz w takim razie życzę udanych bestyjek (pamiętaj żeby nazwać pierwszego )
_________________ "Bo to wszystko wygląda, że absurdem jest"
Granica dorosłości? Podejrzewam, że dopiero wtedy, kiedy będę miał dzieci A na pewno dopiero wtedy, kiedy będę pracował i żył z własnych pieniędzy, po wyprowadzce z domu macierzystego Dorosłość nie jest dla mnie terminem, który w jakiś sposób można zdefiniować. Nie ma granicy wiekowej. Można mieć lat 30 i nie być wcale dorosłym Dorosłość to chyba po prostu umiejętność radzenia sobie w życiu, utrzymania siebie i kogoś drugiego. Umiejętność załatwienia wielu spraw i odpowiedzialność za siebie i innych.
Joined: 02 Jun 2003 Posts: 2835 Location: z Carreras
Posted: Mon Sep 28, 2009 10:51 pm
Mnie wyprowadzka z dotychczasowego mieszkania studenckiego i początek mieszkania z ukochanym już dała sporą dozę dorosłości. Ale wciąż mogę uciec do bycia dużym dzieckiem Choć urządzanie się, wicie sobie gniazdka itp są bardzo fajne
_________________ Lubię szeptać ci słowa, które nic nie znaczą -
Prócz tego, że się garną do twego uśmiechu. B. Leśmian
You cannot post new topics in this forum You cannot reply to topics in this forum You cannot edit your posts in this forum You cannot delete your posts in this forum You cannot vote in polls in this forum You can attach files in this forum You can download files in this forum
FAQ
Search
Memberlist
Usergroups
Statistics
Register
Log in
Album
A przecież już nam się wydawało, że tacy dorośli i dojrzali jesteśmy... kończąc gimnazjum, świętując 18 urodziny, zdając maturę... A potem zawsze z perspektywy czasu chce nam się z tego śmiać 
Ale na dłuższą metę to chyba dopóki nie zamieszkam z mężczyzną mojego życia, nie wezmę ślubu, cały czas bardzo będę się czuła córeczką i trochę niepoważną dziewczyną... a potem, jak już będę panią własnego domu, żoną, w późniejszej perspektywie mamą, to naprawdę poczuję, że wzięłam życie w swoje ręce 
może wrzucisz do galerii fotkę nowych batów? 
